پرش به محتوای اصلی
صغیر اصفهانی

رباعیات

شمارهٔ ۴

دانی ز چه عید باستان می‌خندد

بر روی جهانیان جهان می‌خندد

بنشسته علی جای نبی در نوروز

زین مژده زمین و آسمان می‌خندد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶خود بد بود آنکس که بدم نام برد
  2. شمارهٔ ۵۰خورشید که عالمی مزین دارد
  3. شمارهٔ ۵امروز که هرکه حال زاری دارد
  4. شمارهٔ ۴۳بالای تو هرگه که ز جا برخیزد
  5. شمارهٔ ۵۱سعیت نه بس اینکه قوت بر حلق رسد
  6. شمارهٔ ۴۴چون بهر وجود موج زن ز اسما شد
  7. شمارهٔ ۴۷اسلام چو از نصب علی کامل شد
  8. شمارهٔ ۱خفت به کسان مده کسان محترمند
همه‌ی رباعیات ←

درباره‌ی صغیر اصفهانی

محمد حسین صغیر اصفهانی زادهٔ سیزدهم ماه رجب ۱۳۱۲ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۹۰ قمری در اصفهان شاعر ایرانی است.در اثر تربیت پدرش که آقا اسدالله نام داشت و یکی از مداحان بود با اشعاری که دیگران در مدح و مصیبت «چهارده معصوم» سروده بودند آشنا گردید و در سنین هشت و نه سالگی شروع به گفتن اشعار کرد به همین دلیل صغیر تخلص گرفت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.