پرش به محتوای اصلی
صغیر اصفهانی

رباعیات

شمارهٔ ۱۲

خواهی که ز توحید نمانی محروم

میکوش به درک فیض و تحصیل علوم

آنگاه رسی به کام دل کاندر تو

گردید یکی عالم و علم و معلوم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۶شاها به توما دیده احسان داریم
  2. شمارهٔ ۲۶عمریست که دم بدم علی میگویم
  3. شمارهٔ ۳۲خورشید ازل سیم ماه شعبان
  4. شمارهٔ ۳۳خاکی که بکفش بودت از اصفاهان
  5. شمارهٔ ۳۴در عشق توام همین بس ای روح روان
  6. شمارهٔ ۳۱در راه خدا چو نیست شد هست حسین
  7. شمارهٔ ۳۶در نیمهٔ شعبان به رخی همچون ماه
  8. شمارهٔ ۳۷ای زائر قبر شاه بی خیل و سپاه
همه‌ی رباعیات ←

درباره‌ی صغیر اصفهانی

محمد حسین صغیر اصفهانی زادهٔ سیزدهم ماه رجب ۱۳۱۲ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۹۰ قمری در اصفهان شاعر ایرانی است.در اثر تربیت پدرش که آقا اسدالله نام داشت و یکی از مداحان بود با اشعاری که دیگران در مدح و مصیبت «چهارده معصوم» سروده بودند آشنا گردید و در سنین هشت و نه سالگی شروع به گفتن اشعار کرد به همین دلیل صغیر تخلص گرفت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.