پرش به محتوای اصلی
صغیر اصفهانی

رباعیات

شمارهٔ ۲۶

عمریست که دم بدم علی میگویم

درحال نشاط و غم علی می‌گویم

تا حال علی گفته‌ام انشاءالله

در باقی عمر هم علی می‌گویم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۳خاکی که بکفش بودت از اصفاهان
  2. شمارهٔ ۳۴در عشق توام همین بس ای روح روان
  3. شمارهٔ ۳۱در راه خدا چو نیست شد هست حسین
  4. شمارهٔ ۳۶در نیمهٔ شعبان به رخی همچون ماه
  5. شمارهٔ ۳۷ای زائر قبر شاه بی خیل و سپاه
  6. شمارهٔ ۳۹یارب ز خطای خودپرستی توبه
  7. شمارهٔ ۳۸ای ریشه بد بکشت زار آورده
  8. شمارهٔ ۳۵ای غیر علی‌پرست ای دیوانه
همه‌ی رباعیات ←

درباره‌ی صغیر اصفهانی

محمد حسین صغیر اصفهانی زادهٔ سیزدهم ماه رجب ۱۳۱۲ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۹۰ قمری در اصفهان شاعر ایرانی است.در اثر تربیت پدرش که آقا اسدالله نام داشت و یکی از مداحان بود با اشعاری که دیگران در مدح و مصیبت «چهارده معصوم» سروده بودند آشنا گردید و در سنین هشت و نه سالگی شروع به گفتن اشعار کرد به همین دلیل صغیر تخلص گرفت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.