۸- آیات ۲۵ تا ۲۷

وَ رَدَّ اَللّٰهُ اَلَّذِینَ کَفَرُوا بِغَیْظِهِمْ لَمْ یَنٰالُوا خَیْراً وَ کَفَی اَللّٰهُ اَلْمُؤْمِنِینَ اَلْقِتٰالَ وَ کٰانَ اَللّٰهُ قَوِیًّا عَزِیزاً (۲۵) وَ أَنْزَلَ اَلَّذِینَ ظٰاهَرُوهُمْ مِنْ أَهْلِ اَلْکِتٰابِ مِنْ صَیٰاصِیهِمْ وَ قَذَفَ فِی قُلُوبِهِمُ اَلرُّعْبَ فَرِیقاً تَقْتُلُونَ وَ تَأْسِرُونَ فَرِیقاً (۲۶) وَ أَوْرَثَکُمْ أَرْضَهُمْ وَ دِیٰارَهُمْ وَ أَمْوٰالَهُمْ وَ أَرْضاً لَمْ تَطَؤُهٰا وَ کٰانَ اَللّٰهُ عَلیٰ کُلِّ شَیْ‌ءٍ قَدِیراً (۲۷)

و برگردانید خدا آنان را که کافر شدند با خشم خوردنشان که نیافتند خیری و کفایت کرد خدا مؤمنان را کارزار و باشد خدا توانای غالب (۲۵) و فرود آورد آنان را که پشتی کردند ایشان را از اهل کتاب از حصارهاشان و انداخت در دلهای ایشان هراس پارۀ را می‌کشند و اسیر می‌نمودید پارۀ را (۲۶) و بارث داد شما را زمینشان و سراهاشان و مالهاشان را و زمینی را که نه نور دیده بودند آن را و باشد خدا بر همه چیز توانا (۲۷)

« در بیان حال یهود بنی قریظه »