پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

۳۳- سوره الاحزاب

۱۸- آیات ۵۵ تا ۵۶

لاٰ جُنٰاحَ عَلَیْهِنَّ فِی آبٰائِهِنَّ وَ لاٰ أَبْنٰائِهِنَّ وَ لاٰ إِخْوٰانِهِنَّ وَ لاٰ أَبْنٰاءِ إِخْوٰانِهِنَّ وَ لاٰ أَبْنٰاءِ أَخَوٰاتِهِنَّ وَ لاٰ نِسٰائِهِنَّ وَ لاٰ مٰا مَلَکَتْ أَیْمٰانُهُنَّ وَ اِتَّقِینَ اَللّٰهَ إِنَّ اَللّٰهَ کٰانَ عَلیٰ کُلِّ شَیْ‌ءٍ شَهِیداً (۵۵) إِنَّ اَللّٰهَ وَ مَلاٰئِکَتَهُ یُصَلُّونَ عَلَی اَلنَّبِیِّ یٰا أَیُّهَا اَلَّذِینَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَیْهِ وَ سَلِّمُوا تَسْلِیماً (۵۶)

نیست گناهی بر ایشان در پدرانشان و نه پسرانشان و نه برادرانشان و نه پسران برادرانشان و نه پسران خواهرانشان و نه زنانشان و نه آنچه را مالک باشد یمینهاشان و بترسید از خدا بدرستی که خدا باشد بر همه چیزی گواه (۵۵) بدرستی که خدا و ملائکه او صلوات می‌فرستند بر پیغمبران ای آن کسانی که ایمان آوردید رحمت فرستید بر او و سلام کنید سلام کردنی (۵۶)

« در بیان آیۀ حجاب »

یافت چون حکم حجاب از حق نزول

می بگفتند آن صحابه با رسول

حکم آباء و اقارب با زنان

چیست تا باشد به مرد و زن عیان

آمد آیت نیست جرمی بهر زن

اینکه بنمایند روی خویشتن

بر پدرها و پسرهاشان عیان

هم برادر هم برادر زادگان

هست خواهر زاده هم محرم یقین

وآن زنان مؤمنه از اهل دین

وآنچه مالک گشته اند ایشان به دست

از غلامان و کنیزان هر چه هست

لیک گویند اهل تحقیق و تمیز

حکم باشد خاص از بهر کنیز

وَاتَّقِینَ االلهَ إنَّ االلهَ کَان

بر هر آن چیزی گواه اندر نهان

میفرستد حق تعالی مر درود

بر ملایک بر نبیّ ذی عهود

هم دهید ای اهل ایمان و سداد

مر درود او را ز روی انقیاد

ادامه‌ی ۳۳- سوره الاحزاب

  1. ۲۰- آیات ۶۳ تا ۷۱یَسْئَلُکَ اَلنّٰاسُ عَنِ اَلسّٰاعَةِ قُلْ إِنَّمٰا عِلْمُهٰا عِنْدَ اَللّٰهِ وَ مٰا یُدْرِیکَ لَعَلَّ اَلسّٰاعَةَ تَکُونُ قَرِیباً (۶۳) إِنَّ اَللّٰهَ لَعَنَ اَلْکٰافِرِینَ وَ أَعَدَّ لَهُمْ سَعِیراً (۶۴) خٰالِدِینَ فِیهٰا أَبَداً لاٰ یَجِدُونَ وَلِیًّا
  2. ۲۱- آیات ۷۲ تا ۷۳إِنّٰا عَرَضْنَا اَلْأَمٰانَةَ عَلَی اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ اَلْأَرْضِ وَ اَلْجِبٰالِ فَأَبَیْنَ أَنْ یَحْمِلْنَهٰا وَ أَشْفَقْنَ مِنْهٰا وَ حَمَلَهَا اَلْإِنْسٰانُ إِنَّهُ کٰانَ ظَلُوماً جَهُولاً (۷۲) لِیُعَذِّبَ اَللّٰهُ اَلْمُنٰافِقِینَ وَ اَلْمُنٰافِقٰاتِ
همه‌ی ۳۳- سوره الاحزاب ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.