پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

۳- سوره آل عمران

۲۲- آیات ۶۹ تا ۷۲

وَدَّت طَّآئِفَةࣱ مِّنۡ أَهۡلِ ٱلۡکِتَٰبِ لَوۡ یُضِلُّونَکُمۡ وَمَا یُضِلُّونَ إِلَّآ أَنفُسَهُمۡ وَمَا یَشۡعُرُونَ (۶۹) یَٰٓأَهۡلَ ٱلۡکِتَٰبِ لِمَ تَکۡفُرُونَ بَِٔایَٰتِ ٱللَّهِ وَأَنتُمۡ تَشۡهَدُونَ (۷۰) یَٰٓأَهۡلَ ٱلۡکِتَٰبِ لِمَ تَلۡبِسُونَ ٱلۡحَقَّ بِٱلۡبَٰطِلِ وَتَکۡتُمُونَ ٱلۡحَقَّ وَأَنتُمۡ تَعۡلَمُونَ (۷۱) وَقَالَت طَّآئِفَةࣱ مِّنۡ أَهۡلِ ٱلۡکِتَٰبِ آمِنُواْ بِٱلَّذِیٓ أُنزِلَ عَلَی ٱلَّذِینَ ءَامَنُواْ وَجۡهَ ٱلنَّهَارِ وَٱکۡفُرُوٓاْ آخِرَهُۥ لَعَلَّهُمۡ یَرۡجِعُونَ (۷۲)

و دوست داشتند گروهی از اهل کتاب که گمراه کنند شما را و گمراه نمی‌کنند مکر خودهاشان را و نمی‌یابند (۶۹) ای اهل کتاب چرا کافر می‌شوید بآیتهای خدا و شما گواهی می‌دهید (۷۰) ای اهل کتاب چرا می‌پوشانید حق را بباطل و پنهان می‌دارید حق را و شما می‌دانید (۷۱) و گفتند طایفه از اهل کتاب ایمان آورید بآنچه فرو فرستاده شد بر آنان که ایمان آوردند اول روز و کافر شوید آخرش باشد که ایشان بازگردند (۷۲)

دوست دارند اکثری ز اهل کتاب

که شما باشید گمراه از صواب

میکنند اندیشۀ اضلالتان

مر بگردد از رسول اقبالتان

لیک نفس خویش را گمره کنند

می ندانند اینکه خویش ابله کنند

از چه می باشید ای اهل کتاب

کافر آیات حق در ارتیاب

خاصه چون بر وی گواه واقفید

شاهد او از کتاب سالفید

حق به باطل از چه می پوشید و چون

تَکْتُمُونَ الْحَقَّ وَ أنتُم تَعلَمُونَ

فرقه ای گفتند از اهل کتاب

که به توراتند قائل نه از صواب

اول روز آورید ایمان بر او

شام چون شد زو بگردانید رو

مؤمنان شاید که برگردند باز

از محمّد و از رسومش زین مجاز

شبهه تا زین رو فتد در دین او

خلق برگردند از آئین او

ناورید ایمان مگر بر آنکه هست

پیرو دین شما ز اعلی و پست

اهل خیبر این نوشتند از لجاج

بر یهودان مدینه در رواج

که به دینش در نهاری بگروید

و آخر روزش به دین کافر شوید

تا که گردند اهل ایمان منقلب

که بر او باشند در دین منتسب

گو بر ایشان راست ره، راه خداست

هر که را خواهد نماید راه راست

کی تواند کرد تلبیس یهود

منقلب آن را که حقش ره نمود

ادامه‌ی ۳- سوره آل عمران

  1. ۲۴- آیات ۷۵ تا ۷۶وَمِنۡ أَهۡلِ ٱلۡکِتَٰبِ مَنۡ إِن تَأۡمَنۡهُ بِقِنطَارࣲ یُؤَدِّهِۦٓ إِلَیۡکَ وَمِنۡهُم مَّنۡ إِن تَأۡمَنۡهُ بِدِینَارࣲ لَّا یُؤَدِّهِۦٓ إِلَیۡکَ إِلَّا مَا دُمۡتَ عَلَیۡهِ قَآئِمࣰاۗ ذَٰلِکَ بِأَنَّهُمۡ قَالُواْ لَیۡسَ عَلَیۡنَا فِی ٱلۡأُمِّیِّۧنَ سَبِیلࣱ
  2. ۲۵- آیه ۷۷إِنَّ ٱلَّذِینَ یَشۡتَرُونَ بِعَهۡدِ ٱللَّهِ وَأَیۡمَٰنِهِمۡ ثَمَنࣰا قَلِیلًا أُوْلَٰٓئِکَ لَا خَلَٰقَ لَهُمۡ فِی ٱلۡأٓخِرَةِ وَلَا یُکَلِّمُهُمُ ٱللَّهُ وَلَا یَنظُرُ إِلَیۡهِمۡ یَوۡمَ ٱلۡقِیَٰمَةِ وَلَا یُزَکِّیهِمۡ وَلَهُمۡ عَذَابٌ أَلِیمࣱ (۷۷)
  3. ۲۶- آیات ۷۸ تا ۸۰وَإِنَّ مِنۡهُمۡ لَفَرِیقࣰا یَلۡوُۥنَ أَلۡسِنَتَهُم بِٱلۡکِتَٰبِ لِتَحۡسَبُوهُ مِنَ ٱلۡکِتَٰبِ وَمَا هُوَ مِنَ ٱلۡکِتَٰبِ وَیَقُولُونَ هُوَ مِنۡ عِندِ ٱللَّهِ وَمَا هُوَ مِنۡ عِندِ ٱللَّهِ وَیَقُولُونَ عَلَی ٱللَّهِ ٱلۡکَذِبَ وَهُمۡ یَعۡلَمُونَ (۷۸) مَا ک
  4. ۲۷- آیات ۸۱ تا ۸۲وَإِذۡ أَخَذَ ٱللَّهُ مِیثَٰقَ ٱلنَّبِیِّۧنَ لَمَآ ءَاتَیۡتُکُم مِّن کِتَٰبࣲ وَحِکۡمَةࣲ ثُمَّ جَآءَکُمۡ رَسُولࣱ مُّصَدِّقࣱ لِّمَا مَعَکُمۡ لَتُؤۡمِنُنَّ بِهِۦ وَلَتَنصُرُنَّهُۥۚ قَالَ ءَأَقۡرَرۡتُمۡ وَأَخَذۡتُمۡ عَلَیٰ ذَٰلِکُمۡ إِصۡرِیۖ قَالُوٓاْ أَقۡر
  5. ۲۸- آیات ۸۳ تا ۸۵أَ فَغَیْرَ دِینِ اَللّٰهِ یَبْغُونَ وَ لَهُ أَسْلَمَ مَنْ فِی اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ اَلْأَرْضِ طَوْعاً وَ کَرْهاً وَ إِلَیْهِ یُرْجَعُونَ (۸۳) قُلْ آمَنّٰا بِاللّٰهِ وَ مٰا أُنْزِلَ عَلَیْنٰا وَ مٰا أُنْزِلَ عَلیٰ إِبْرٰاهِیمَ وَ إِسْمٰاعِیلَ وَ إِسْحٰاقَ وَ
  6. ۲۹- آیات ۸۶ تا ۸۹کَیْفَ یَهْدِی اَللّٰهُ قَوْماً کَفَرُوا بَعْدَ إِیمٰانِهِمْ وَ شَهِدُوا أَنَّ اَلرَّسُولَ حَقٌّ وَ جٰاءَهُمُ اَلْبَیِّنٰاتُ وَ اَللّٰهُ‌ لاٰ یَهْدِی اَلْقَوْمَ اَلظّٰالِمِینَ (۸۶) أُولٰئِکَ جَزٰاؤُهُمْ أَنَّ عَلَیْهِمْ لَعْنَةَ اَللّٰهِ وَ اَلْمَلاٰئِکَة
  7. ۳۰- آیات ۹۰ تا ۹۱إِنَّ اَلَّذِینَ کَفَرُوا بَعْدَ إِیمٰانِهِمْ ثُمَّ اِزْدٰادُوا کُفْراً لَنْ تُقْبَلَ تَوْبَتُهُمْ وَ أُولٰئِکَ هُمُ اَلضّٰالُّونَ (۹۰) إِنَّ اَلَّذِینَ کَفَرُوا وَ مٰاتُوا وَ هُمْ کُفّٰارٌ فَلَنْ یُقْبَلَ مِنْ أَحَدِهِمْ مِلْ‌ءُ اَلْأَرْضِ ذَهَباً وَ لَو
  8. ۳۱- آیات ۹۲ تا ۹۵لَنْ تَنٰالُوا اَلْبِرَّ حَتّٰی تُنْفِقُوا مِمّٰا تُحِبُّونَ وَ مٰا تُنْفِقُوا مِنْ شَیْ‌ءٍ فَإِنَّ اَللّٰهَ بِهِ عَلِیمٌ (۹۲) کُلُّ اَلطَّعٰامِ کٰانَ حِلاًّ لِبَنِی إِسْرٰائِیلَ إِلاّٰ مٰا حَرَّمَ إِسْرٰائِیلُ عَلیٰ نَفْسِهِ مِنْ قَبْلِ أَنْ تُنَزَّلَ اَ
همه‌ی ۳- سوره آل عمران ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.