پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

۳- سوره آل عمران

۱۷- آیات ۵۲ تا ۵۵

فَلَمّٰا أَحَسَّ عِیسیٰ مِنْهُمُ اَلْکُفْرَ قٰالَ مَنْ أَنْصٰارِی إِلَی اَللّٰهِ قٰالَ اَلْحَوٰارِیُّونَ نَحْنُ أَنْصٰارُ اَللّٰهِ آمَنّٰا بِاللّٰهِ وَ اِشْهَدْ بِأَنّٰا مُسْلِمُونَ (۵۲) رَبَّنٰا آمَنّٰا بِمٰا أَنْزَلْتَ وَ اِتَّبَعْنَا اَلرَّسُولَ فَاکْتُبْنٰا مَعَ اَلشّٰاهِدِینَ (۵۳) وَ مَکَرُوا وَ مَکَرَ اَللّٰهُ وَ اَللّٰهُ خَیْرُ اَلْمٰاکِرِینَ (۵۴) إِذْ قٰالَ اَللّٰهُ یٰا عِیسیٰ إِنِّی مُتَوَفِّیکَ وَ رٰافِعُکَ إِلَیَّ وَ مُطَهِّرُکَ مِنَ اَلَّذِینَ کَفَرُوا وَ جٰاعِلُ اَلَّذِینَ اِتَّبَعُوکَ فَوْقَ اَلَّذِینَ کَفَرُوا إِلیٰ یَوْمِ اَلْقِیٰامَةِ ثُمَّ إِلَیَّ مَرْجِعُکُمْ فَأَحْکُمُ بَیْنَکُمْ فِیمٰا کُنْتُمْ فِیهِ تَخْتَلِفُونَ (۵۵)

پس چون مشاهده کرد عیسی از ایشان کفر را گفت کیست انصار من بسوی خدا گفتند حواریان ما انصار خداییم گرویدیم بخدا و گواه باش بآنکه ما منقادانیم (۵۲) پروردگارا گرویدیم ما بآنچه فرو فرستادی و پیروی کردیم رسول را پس بنویس ما را با شاهدان (۵۳) و مکر کردند و مکر کرد خدا و خداوند بهترین مکرکنندگانست (۵۴) هنگامی که خدا گفت ای عیسی بدرستی که من میراننده‌ام تو را و بردارنده‌ام تو را بسوی خودم پاک کننده توام از آنان که کافر شدند و گرداننده‌ام کسانی را که پیروی کردند ترا بالای کسانی که کافر شدند تا روز قیامت پس بسوی منست بازگشت شما پس حکم میان شما در آنچه بودید در آن اختلاف می‌کردید (۵۵)

پس چو ز ایشان دید عیسی کفر و کین

گفت کبود یار من بر رب دین

مر حواری گفت با تو همرهیم

شو گواه ما که ز انصار اللّهیم

ما به ایمانیم ای ربّ البشر

آنچه داری بر رسولت سر به سر

پس تو ما را با گواهان کن حساب

با گواهان گر که داریم انتساب

مکر آوردند با عیسی یهود

بیششان پس مکر آمد در وجود

مکر حق تبدیل حق بر باطل است

مر جزای مکر، مکر عاجل است

مکر از عجز است و فقدان و قصور

نیست عاجز، حق به تدبیر امور

مکرها در نفس نادرویش توست

هر چه آری مکر ، مثلش پیش توست

پیش ضوء آفتاب از مایه اش

هر چه آری اندر افتد سایه اش

شمس را نه سایه باشد نه سواد

سایه هر چه آری به پیش ، آنسان فتاد

چون شوی کج سایه ات هم کج شود

راست گشتی، راست در منهج شود

همچنین دان جمله فعل و خوی خویش

بینی از آیینۀ خود روی خویش

مکر کردی هم جزائ ش مکر بین

گفت زین وَالله خَیرُ الْمَاکِرِین

حق به عیسی گفت من میرانمت

تا که رافع سوی خود گردانمت

چون بمیری جمله ز اوصاف بشر

زنده مانی بر بقای مستقر

فارغت سازم از آزار خسان

وز جفای کافران بد لسان

خود تو بودی طاهر از رجس و هوی

همچنین طاهر شوی وارد به ما

حیف باشد چون تو لعلی تابناک

مر مجاور با پلیدان در مَغاک

چون پلیدند آنچه در خود داشتند

نسبتش را بر تو سهل انگاشتند

جز پلیدی چاره نبود از پلید

شاید ار خود را پلیدی در تو دید

زآنکه تو آیینۀ خوبی و زشت

پاک از آن رو کز تو بیند بد سرشت

آینه نه سرخ باشد نه کبود

رنگها در نفس آن بیننده بود

زین سیه رویان تو را بُد هم نجات

بخشمت روح دگر در جمع ذات

تابعانت را کنم فائق همه

بر بد اندیشان نالایق همه

تا قیامت غالب و منصورشان

بر یهودان سازم از بهر نشان

تا بود این بهر هر قومی مثل

چیست از ایشان جزای هر عمل

کاش بودی مستمع را عقل و هوش

تا گشاید در تنبّه، چشم و گوش

گشت خارج ملک از دست یهود

منتقل شد بر نصاری آنچه بود

همچنین مغلوب ایشانند و خوار

تا ببینی کار و بار کردگار

رفت عیسی بر فلک، محمود گشت

رفعت عیسائی ان از حد گذشت

وآن یهودان تا قیامت همچنین

در زحیر و فاقه و رنج و اَنین

پس به من باشد شما را بازگشت

تا قضای حق به هر کس چون گذشت

پس کنم حکم آنچه دارید اختلاف

بین خود در حال عیسی بی خلاف

ادامه‌ی ۳- سوره آل عمران

  1. ۱۹- آیات ۵۹ تا ۶۳إِنَّ مَثَلَ عِیسیٰ عِنْدَ اَللّٰهِ کَمَثَلِ آدَمَ خَلَقَهُ مِنْ تُرٰابٍ ثُمَّ قٰالَ لَهُ کُنْ فَیَکُونُ (۵۹) اَلْحَقُّ مِنْ رَبِّکَ فَلاٰ تَکُنْ مِنَ اَلْمُمْتَرِینَ (۶۰) فَمَنْ حَاجَّکَ فِیهِ مِنْ بَعْدِ مٰا جٰاءَکَ مِنَ اَلْعِلْمِ فَقُلْ تَعٰالَوْا نَد
  2. ۲۰- آیه ۶۴قُلۡ یَٰٓأَهۡلَ ٱلۡکِتَٰبِ تَعَالَوۡاْ إِلَیٰ کَلِمَةࣲ سَوَآءِۭ بَیۡنَنَا وَبَیۡنَکُمۡ أَلَّا نَعۡبُدَ إِلَّا ٱللَّهَ وَلَا نُشۡرِکَ بِهِۦ شَیࣰۡٔا وَلَا یَتَّخِذَ بَعۡضُنَا بَعۡضًا أَرۡبَابࣰا مِّن دُونِ ٱللَّهِۚ فَإِن تَوَلَّوۡاْ فَقُولُواْ ٱشۡهَدُواْ بِ
  3. ۲۱- آیات ۶۵ تا ۶۸یَٰٓأَهۡلَ ٱلۡکِتَٰبِ لِمَ تُحَآجُّونَ فِیٓ إِبۡرَٰهِیمَ وَمَآ أُنزِلَتِ ٱلتَّوۡرَیٰةُ وَٱلۡإِنجِیلُ إِلَّا مِنۢ بَعۡدِهِۦٓ أَفَلَا تَعۡقِلُونَ(۶۵) هَٰٓأَنتُمۡ هَٰٓؤُلَآءِ حَٰجَجۡتُمۡ فِیمَا لَکُم بِهِۦ عِلۡمࣱ فَلِمَ تُحَآجُّونَ فِیمَا لَیۡسَ لَکُم بِ
  4. ۲۲- آیات ۶۹ تا ۷۲وَدَّت طَّآئِفَةࣱ مِّنۡ أَهۡلِ ٱلۡکِتَٰبِ لَوۡ یُضِلُّونَکُمۡ وَمَا یُضِلُّونَ إِلَّآ أَنفُسَهُمۡ وَمَا یَشۡعُرُونَ (۶۹) یَٰٓأَهۡلَ ٱلۡکِتَٰبِ لِمَ تَکۡفُرُونَ بَِٔایَٰتِ ٱللَّهِ وَأَنتُمۡ تَشۡهَدُونَ (۷۰) یَٰٓأَهۡلَ ٱلۡکِتَٰبِ لِمَ تَلۡبِسُونَ ٱلۡحَقَّ
  5. ۲۳- آیات ۷۳ تا ۷۴وَلَا تُؤۡمِنُوٓاْ إِلَّا لِمَن تَبِعَ دِینَکُمۡ قُلۡ إِنَّ ٱلۡهُدَیٰ هُدَی ٱللَّهِ أَن یُؤۡتَیٰٓ أَحَدࣱ مِّثۡلَ مَآ أُوتِیتُمۡ أَوۡ یُحَآجُّوکُمۡ عِندَ رَبِّکُمۡۗ قُلۡ إِنَّ ٱلۡفَضۡلَ بِیَدِ ٱللَّهِ یُؤۡتِیهِ مَن یَشَآءُۗ وَٱللَّهُ وَٰسِعٌ عَلِیمࣱ (۷۳
  6. ۲۴- آیات ۷۵ تا ۷۶وَمِنۡ أَهۡلِ ٱلۡکِتَٰبِ مَنۡ إِن تَأۡمَنۡهُ بِقِنطَارࣲ یُؤَدِّهِۦٓ إِلَیۡکَ وَمِنۡهُم مَّنۡ إِن تَأۡمَنۡهُ بِدِینَارࣲ لَّا یُؤَدِّهِۦٓ إِلَیۡکَ إِلَّا مَا دُمۡتَ عَلَیۡهِ قَآئِمࣰاۗ ذَٰلِکَ بِأَنَّهُمۡ قَالُواْ لَیۡسَ عَلَیۡنَا فِی ٱلۡأُمِّیِّۧنَ سَبِیلࣱ
  7. ۲۵- آیه ۷۷إِنَّ ٱلَّذِینَ یَشۡتَرُونَ بِعَهۡدِ ٱللَّهِ وَأَیۡمَٰنِهِمۡ ثَمَنࣰا قَلِیلًا أُوْلَٰٓئِکَ لَا خَلَٰقَ لَهُمۡ فِی ٱلۡأٓخِرَةِ وَلَا یُکَلِّمُهُمُ ٱللَّهُ وَلَا یَنظُرُ إِلَیۡهِمۡ یَوۡمَ ٱلۡقِیَٰمَةِ وَلَا یُزَکِّیهِمۡ وَلَهُمۡ عَذَابٌ أَلِیمࣱ (۷۷)
  8. ۲۶- آیات ۷۸ تا ۸۰وَإِنَّ مِنۡهُمۡ لَفَرِیقࣰا یَلۡوُۥنَ أَلۡسِنَتَهُم بِٱلۡکِتَٰبِ لِتَحۡسَبُوهُ مِنَ ٱلۡکِتَٰبِ وَمَا هُوَ مِنَ ٱلۡکِتَٰبِ وَیَقُولُونَ هُوَ مِنۡ عِندِ ٱللَّهِ وَمَا هُوَ مِنۡ عِندِ ٱللَّهِ وَیَقُولُونَ عَلَی ٱللَّهِ ٱلۡکَذِبَ وَهُمۡ یَعۡلَمُونَ (۷۸) مَا ک
همه‌ی ۳- سوره آل عمران ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.