۴- آیات ۲۰ تا ۲۵

وَ مٰا أَرْسَلْنٰا قَبْلَکَ مِنَ اَلْمُرْسَلِینَ إِلاّٰ إِنَّهُمْ لَیَأْکُلُونَ اَلطَّعٰامَ وَ یَمْشُونَ فِی اَلْأَسْوٰاقِ وَ جَعَلْنٰا بَعْضَکُمْ لِبَعْضٍ فِتْنَةً أَ تَصْبِرُونَ وَ کٰانَ رَبُّکَ بَصِیراً (۲۰) وَ قٰالَ اَلَّذِینَ لاٰ یَرْجُونَ لِقٰاءَنٰا لَوْ لاٰ أُنْزِلَ عَلَیْنَا اَلْمَلاٰئِکَةُ أَوْ نَریٰ رَبَّنٰا لَقَدِ اِسْتَکْبَرُوا فِی أَنْفُسِهِمْ وَ عَتَوْا عُتُوًّا کَبِیراً (۲۱) یَوْمَ یَرَوْنَ اَلْمَلاٰئِکَةَ لاٰ بُشْریٰ یَوْمَئِذٍ لِلْمُجْرِمِینَ وَ یَقُولُونَ حِجْراً مَحْجُوراً (۲۲) وَ قَدِمْنٰا إِلیٰ مٰا عَمِلُوا مِنْ عَمَلٍ فَجَعَلْنٰاهُ هَبٰاءً مَنْثُوراً (۲۳) أَصْحٰابُ اَلْجَنَّةِ یَوْمَئِذٍ خَیْرٌ مُسْتَقَرًّا وَ أَحْسَنُ مَقِیلاً (۲۴) وَ یَوْمَ تَشَقَّقُ اَلسَّمٰاءُ بِالْغَمٰامِ وَ نُزِّلَ اَلْمَلاٰئِکَةُ تَنْزِیلاً (۲۵)

و نفرستادیم پیش از تو از رسولان مگر آنکه ایشان هر آینه می‌خوردند خوردنی و راه می‌رفتند در بازارها و گردانیدیم بعضیتان را برای بعضی مایه آزمایش آیا صبر می‌کنید و باشد پروردگار تو بینا (۲۰) و گفتند آنان که امید نمی‌دارند ملاقات ما را چرا فرو فرستاده نشد بر ما ملائکه یا چراغی نمی‌بینیم پروردگارمان را بتحقیق زیاده طلب شدند در نفسهاشان و تمرّد کردند تمرّدی بزرگ (۲۱) روزی که بینند فرشتگان را نیست بشارتی روز چنین برای گناهکاران و می‌گویند چرایی ممنوع (۲۲) و متوجه شدیم بسوی آنچه کردند از کردار پس گردانیدیم او را ذره در هوا پراکنده (۲۳) اهل بهشت روزی چنین بهتر از راه جای قرار و خوب‌ترند از جهة جای آسایش (۲۴) و روزی که می‌شکافد آسمان بابر و فرو فرستیم ملائکه را فرو فرستادنی (۲۵)