۶- آیات ۳۲ تا ۳۴

وَ قٰالَ اَلَّذِینَ کَفَرُوا لَوْ لاٰ نُزِّلَ عَلَیْهِ اَلْقُرْآنُ جُمْلَةً وٰاحِدَةً کَذٰلِکَ لِنُثَبِّتَ بِهِ فُؤٰادَکَ وَ رَتَّلْنٰاهُ تَرْتِیلاً (۳۲) وَ لاٰ یَأْتُونَکَ بِمَثَلٍ إِلاّٰ جِئْنٰاکَ بِالْحَقِّ وَ أَحْسَنَ تَفْسِیراً (۳۳) اَلَّذِینَ یُحْشَرُونَ عَلیٰ وُجُوهِهِمْ إِلیٰ جَهَنَّمَ أُوْلٰئِکَ شَرٌّ مَکٰاناً وَ أَضَلُّ سَبِیلاً (۳۴)

و گفتند آنان که کافر شدند چرا فرو فرستاده نشد بر او قرآن همه یک دفعه و همچنین تا ثابت داریم بآن دل ترا و بتأنی فرستادیمش بتأنی فرستادنی (۳۲) و نیاوردند ترا مثلی مگر آنکه آوردیم ترا بحق و خوب‌تر از راه بیان (۳۳) آنان که حشر کرده می‌شوند بر روهاشان بسوی دوزخ آنها را بدترند از جهت جای و کمترند از جهت راه (۳۴)