پرش به محتوای اصلی
پنجشنبه ۱۶ مهر ۱۴۰۵
دلار ۲۶۶٬۳۹۵ ▲۱.۲۱٪
سرتیترها
صفی علیشاه صفی علیشاه

۲- سوره البقره

۱۰۶- آیات ۲۲۳ تا ۲۲۵

نِسٰاؤُکُمْ حَرْثٌ لَکُمْ فَأْتُوا حَرْثَکُمْ أَنّٰی شِئْتُمْ وَ قَدِّمُوا لِأَنْفُسِکُمْ وَ اِتَّقُوا اَللّٰهَ وَ اِعْلَمُوا أَنَّکُمْ مُلاٰقُوهُ وَ بَشِّرِ اَلْمُؤْمِنِینَ (۲۲۳) وَ لاٰ تَجْعَلُوا اَللّٰهَ عُرْضَةً لِأَیْمٰانِکُمْ أَنْ تَبَرُّوا وَ تَتَّقُوا وَ تُصْلِحُوا بَیْنَ اَلنّٰاسِ وَ اَللّٰهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ (۲۲۴) لاٰ یُؤٰاخِذُکُمُ اَللّٰهُ بِاللَّغْوِ فِی أَیْمٰانِکُمْ وَ لٰکِنْ یُؤٰاخِذُکُمْ بِمٰا کَسَبَتْ قُلُوبُکُمْ وَ اَللّٰهُ غَفُورٌ حَلِیمٌ (۲۲۵)

زنان شما کشتزارند برای شما پس بیائید کشتزارتان را هر جا که خواهید و مقدم دارید برای خودهاتان و بپرهیزید خدا را و بدانید اینکه شما ملاقات‌کننده‌اید او را و مژده بده گروندگان را (۲۲۳) و مگردانید خدا را دست‌آویز برای سوگندهاتان که نیکی کنید و بپرهیزید و بصلاح آورید میان مردمان و خدا شنوای دانا است (۲۲۴) نمی‌گیرد شما را خدا به بیهوده در سوگندهاتان و لیکن می‌گیرد شما را بآنچه کسب کرده دلهای شما و خدا آمرزنده بردبار است (۲۲۵)

آن زنان حرثند از بهر شما

کیست زن نفس حمول با حیا

چونکه قوّامی و داری اختیار

نفس را بر خُلق و خوی نیک دار

از رهی او را ببر گر آدمی

تا نیفتد در کف نامحرمی

از رهی رو که نباشد سنگلاخ

تنگ ناید بر تو اقلیم فراخ

رفته اند از آن ره ارباب عقول

نشنود کس اندر آن ره بانگ غول

غول یعنی آن صفات ناپسند

که فتد زآن نفس اندر صد گزند

هر چه خواهی در زمین نفس خویش

تخم نیکی ریز، کآید نیک پیش

رو مکن در راه معنی بر قفا

که تبه گردد تو را نسل وفا

نسل های نیک ، اخلاق نکوست

که تو را زآن در دو عالم آبروست

چون کنی رو بر قفا ره سد شود

نفس رهرو دور از مقصد شود

باز تا آیی که بنماییش راه

گشته ضایع خُلق و ادراکت تباه

هست «ماشِئْتُم « دلیل اختیار

مر تو را بر نفس در هر فعل و کار

گر مخنّث سازی او را آن شود

ور به مردش بخشی از مردان شود

فطرتش تا باز چبود در قبول

شاد باشد از محاسن یا ملول

از شما پیشی است در اعمال خیر

خیر آری پیش خیر آید به سیر

کس ندارد ره به سرّ ماسبق

جز که پرهیزید با دانش ز حق

در ملاقاتش به نیکویی یقین

بس بشارت هاست بهر مؤمنین

می نگردانید دست آویز هم

حق تعالی را به سوگند و قسم

که کشید از بِرّ و تقوی دست باز

یا ز اصلاح خلایق در جواز

خورده بود سوگند شخصی نامدار

که نگردد داخل او اندر سه کار

زآن یکی اصلاح بین الناس بود

آمد این آیت که لغو است این عهود

کی خورد سوگند هرگز بخردی

ترک نیکی تا کند در موردی

بشنود حق هر چه گویند از مجاز

بر ضمایر هم بود دانای راز

حق نگیرد مر شما را از کرم

بر یمین لغو هیچ از بیش و کم

لیک گیرد آنچه بر دلهای خویش

کسب کردید آن ز حاصلهای خویش

هر چه از دل بگذرد بی قصد نیست

حق بود آگاه کو را قصد چیست

حق غفور اعنی که آمرزنده است

در عقوبت بردبار از بنده است

ادامه‌ی ۲- سوره البقره

  1. ۱۰۸- آیات ۲۲۷ تا ۲۲۹وَ إِنْ عَزَمُوا اَلطَّلاٰقَ فَإِنَّ اَللّٰهَ سَمِیعٌ عَلِیمٌ (۲۲۷) وَ اَلْمُطَلَّقٰاتُ یَتَرَبَّصْنَ بِأَنْفُسِهِنَّ ثَلاٰثَةَ قُرُوءٍ وَ لاٰ یَحِلُّ لَهُنَّ أَنْ یَکْتُمْنَ مٰا خَلَقَ اَللّٰهُ فِی أَرْحٰامِهِنَّ إِنْ کُنَّ یُؤْمِنَّ بِاللّٰهِ وَ اَلْیَو
  2. ۱۰۹- آیات ۲۳۰ تا ۲۳۱فَإِنْ طَلَّقَهٰا فَلاٰ تَحِلُّ لَهُ مِنْ بَعْدُ حَتّٰی تَنْکِحَ زَوْجاً غَیْرَهُ فَإِنْ طَلَّقَهٰا فَلاٰ جُنٰاحَ عَلَیْهِمٰا أَنْ یَتَرٰاجَعٰا إِنْ ظَنّٰا أَنْ یُقِیمٰا حُدُودَ اَللّٰهِ وَ تِلْکَ حُدُودُ اَللّٰهِ یُبَیِّنُهٰا لِقَوْمٍ یَعْلَمُونَ (۲۳۰) و
  3. ۱۱۰- آیه ۲۳۲وَ إِذٰا طَلَّقْتُمُ اَلنِّسٰاءَ فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَلاٰ تَعْضُلُوهُنَّ أَنْ یَنْکِحْنَ أَزْوٰاجَهُنَّ إِذٰا تَرٰاضَوْا بَیْنَهُمْ بِالْمَعْرُوفِ ذٰلِکَ یُوعَظُ بِهِ مَنْ کٰانَ مِنْکُمْ یُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَ اَلْیَوْمِ اَلْآخِرِ ذٰلِکُمْ أَزْکیٰ لَکُ
  4. ۱۱۱- آیه ۲۳۳وَ اَلْوٰالِدٰاتُ یُرْضِعْنَ أَوْلاٰدَهُنَّ حَوْلَیْنِ کٰامِلَیْنِ لِمَنْ أَرٰادَ أَنْ یُتِمَّ اَلرَّضٰاعَةَ وَ عَلَی اَلْمَوْلُودِ لَهُ رِزْقُهُنَّ وَ کِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ لاٰ تُکَلَّفُ نَفْسٌ إِلاّٰ وُسْعَهٰا لاٰ تُضَارَّ وٰالِدَةٌ بِوَلَدِهٰا و
  5. ۱۱۲- آیات ۳۲۴ تا ۲۳۵وَاَلَّذِینَ یُتَوَفَّوْنَ مِنْکُمْ وَ یَذَرُونَ أَزْوٰاجاً یَتَرَبَّصْنَ بِأَنْفُسِهِنَّ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَ عَشْراً فَإِذٰا بَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَلاٰ جُنٰاحَ عَلَیْکُمْ فِیمٰا فَعَلْنَ فِی أَنْفُسِهِنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَ اَللّٰهُ بِمٰا تَعْمَلُونَ خ
  6. ۱۱۳- مناجاتای خدا ما را به فضل خود ببخش
  7. ۱۱۴- آیات ۲۳۶ تا ۲۳۷لاٰ جُنٰاحَ عَلَیْکُمْ إِنْ طَلَّقْتُمُ اَلنِّسٰاءَ مٰا لَمْ تَمَسُّوهُنَّ أَوْ تَفْرِضُوا لَهُنَّ فَرِیضَةً وَ مَتِّعُوهُنَّ عَلَی اَلْمُوسِعِ قَدَرُهُ وَ عَلَی اَلْمُقْتِرِ قَدَرُهُ مَتٰاعاً بِالْمَعْرُوفِ حَقًّا عَلَی اَلْمُحْسِنِینَ (۲۳۶) وَ إِنْ طَلّ
  8. ۱۱۵- آیات ۲۳۸ تا ۲۴۲حٰافِظُوا عَلَی اَلصَّلَوٰاتِ وَ اَلصَّلاٰةِ اَلْوُسْطیٰ وَ قُومُوا لِلّٰهِ قٰانِتِینَ (۲۳۸) فَإِنْ خِفْتُمْ فَرِجٰالاً أَوْ رُکْبٰاناً فَإِذٰا أَمِنْتُمْ فَاذْکُرُوا اَللّٰهَ کَمٰا عَلَّمَکُمْ مٰا لَمْ تَکُونُوا تَعْلَمُونَ (۲۳۹) وَ اَلَّذِینَ یُتَوَفَّو
همه‌ی ۲- سوره البقره ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.