پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

۱۲- سوره یوسف

۳۰- آیات ۹۰ تا ۹۲

قٰالُوا أَ إِنَّکَ لَأَنْتَ یُوسُفُ قٰالَ أَنَا یُوسُفُ وَ هٰذٰا أَخِی قَدْ مَنَّ اَللّٰهُ عَلَیْنٰا إِنَّهُ مَنْ یَتَّقِ وَ یَصْبِرْ فَإِنَّ اَللّٰهَ لاٰ یُضِیعُ أَجْرَ اَلْمُحْسِنِینَ (۹۰) قٰالُوا تَاللّٰهِ لَقَدْ آثَرَکَ اَللّٰهُ عَلَیْنٰا وَ إِنْ کُنّٰا لَخٰاطِئِینَ (۹۱) قٰالَ لاٰ تَثْرِیبَ عَلَیْکُمُ اَلْیَوْمَ یَغْفِرُ اَللّٰهُ لَکُمْ وَ هُوَ أَرْحَمُ اَلرّٰاحِمِینَ (۹۲)

گفتند آیا بدرستی که تو هر آینه تویی یوسف گفت منم یوسف و اینست برادرم بدرستی که بخشش کرد خدا بر ما بدرستی که کسی که پرهیزکاری می‌کند و صبر می‌نماید بدرستی که خدا ضایع نمی‌کند مزد نیکوکاران را (۹۰) گفتند بخدا که بتحقیق برگزید ترا خدا بر ما و بدرستی که ما هستیم هر آینه خطاکاران (۹۱) گفت نیست سرزنشی بر شما امروز میامرزد خدا شما را و او رحم‌کننده‌ترین رحم‌کنندگانست (۹۲)

یوسفی آیا تویی کامل خصال

جز تو را نبود چنین حسن و جمال

این بگفتند از تعجب زآنکه بود

در نظرشان ز ابتداء بس بی نمود

چون بدیدندش به آن فرّ و شکوه

بس عجیب آمد به چشم آن گروه

گفت آری یوسفم من بی سخن

بر سر این باشد نشان ز اجداد من

و اینست بنیامین برادر مر مرا

که بزادستیم از یک مادرا

حق به ما از فضل خود منّت نهاد

از سلامت وز کرامت وز رشاد

زآنکه هر کس کو بترسد از خدای

هم نماید صبر در رنج و بلای

پس خدا ضایع نسازد بالیقین

در دو عالم هیچ اجر محسنین

گفت با الله برگزیدت حق به ما

از کمال سیرت و حسن و سخا

مر تو را بود این نکویی در سرشت

بود ما را هم سرشت افعال زشت

زآنچه کردیم از عملها بر خلاف

بر خطای خویش داریم اعتراف

گفت یوسف بر شما امروز پس

هیچ نبود سرزنش از هیچ کس

حق بیامرزد شما را بیگمان

کوست بخشنده تر از بخشندگان

روز فتح مکه گفتا مصطفی(ص)

مکیان را چون کنم من با شما

مر گمانتان چیست بر من کز حدود

بر شما جاری نمایم سخت و زود

مکیان از خوف او سوی حرم

جسته بودندی پناه از بیش و کم

آنچه با من کرده اید از هر قبیل

خود شما دانید بی حرف و دلیل

ظنّتان بر من چه باشد خود شما

مر تلافی را هم از آن کردها

ظنّمان گفتند نبود جز به خیر

در تو چون در جود ممتازی ز غیر

تو کریمی هم پدر بودت کریم

چون نبخشایی بر این مشت لئیم

گفت خواهم با شما کرد آنچه پیش

کرد یوسف با برادرهای خویش

پس نوازش کرد اخوان را چنان

که نبُد گویی به یاد افعالشان

بلکه گویی بود ، از ایشان، او خجل

تا نباشند از عملها منفعل

ادامه‌ی ۱۲- سوره یوسف

  1. ۳۲- آیات ۹۳ تا ۹۶اِذْهَبُوا بِقَمِیصِی هٰذٰا فَأَلْقُوهُ عَلیٰ وَجْهِ أَبِی یَأْتِ بَصِیراً وَ أْتُونِی بِأَهْلِکُمْ أَجْمَعِینَ (۹۳) وَ لَمّٰا فَصَلَتِ اَلْعِیرُ قٰالَ أَبُوهُمْ إِنِّی لَأَجِدُ رِیحَ یُوسُفَ لَوْ لاٰ أَنْ تُفَنِّدُونِ (۹۴) قٰالُوا تَاللّٰهِ إِنَّکَ لَفِی
  2. ۳۳- آیات ۹۷ تا ۹۸قٰالُوا یٰا أَبٰانَا اِسْتَغْفِرْ لَنٰا ذُنُوبَنٰا إِنّٰا کُنّٰا خٰاطِئِینَ (۹۷) قٰالَ سَوْفَ أَسْتَغْفِرُ لَکُمْ رَبِّی إِنَّهُ هُوَ اَلْغَفُورُ اَلرَّحِیمُ (۹۸)
  3. ۳۴- اسرارخانه را از غیر پرداز ای پناه
  4. ۳۵- آیات ۹۹ تا ۱۰۱فَلَمّٰا دَخَلُوا عَلیٰ یُوسُفَ آویٰ إِلَیْهِ أَبَوَیْهِ وَ قٰالَ اُدْخُلُوا مِصْرَ إِنْ شٰاءَ اَللّٰهُ آمِنِینَ (۹۹) وَ رَفَعَ أَبَوَیْهِ عَلَی اَلْعَرْشِ وَ خَرُّوا لَهُ سُجَّداً وَ قٰالَ یٰا أَبَتِ هٰذٰا تَأْوِیلُ رُءْیٰایَ مِنْ قَبْلُ قَدْ جَعَلَهٰا ر
  5. ۳۶- آیات ۱۰۲ تا ۱۱۱ذٰلِکَ مِنْ أَنْبٰاءِ اَلْغَیْبِ نُوحِیهِ إِلَیْکَ وَ مٰا کُنْتَ لَدَیْهِمْ إِذْ أَجْمَعُوا أَمْرَهُمْ وَ هُمْ یَمْکُرُونَ (۱۰۲) وَ مٰا أَکْثَرُ اَلنّٰاسِ وَ لَوْ حَرَصْتَ بِمُؤْمِنِینَ (۱۰۳) وَ مٰا تَسْئَلُهُمْ عَلَیْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ هُوَ إِلاّٰ ذِکْر
همه‌ی ۱۲- سوره یوسف ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.