پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

بحرالحقایق

بخش ۳۲۴ - الفتوح

فتوح اندر لغت باشد گشایش

که هر جائی کند نوعی نمایش

فتوح دنیوی رزق است و نعمت

دگر هم مال و جاه و عز و نصرت

فتوح اخروی شد حسن اعمال

دگر تهذیب خلق و صحت حال

بعارف نسبت فتح از شهود است

بسالک فتح در سیر وجود است

فتوح قلب را کشف حجب دان

ز بهر عاشق استعمال حب دان

غرض در هر مقامش وجه خاصیست

بهر حیثیت او را اختصاصی است

ادامه‌ی بحرالحقایق

  1. بخش ۳۲۶ - الفتح المبینگرت فتح مبین باشد مبین
  2. بخش ۳۲۷ - الفتح المطلقز فتح مطلب ار پاکیزه روحی
  3. بخش ۳۲۸ - الفترهبود فترت خمود آن حرارت
  4. بخش ۳۲۹ - الفرق الاولیکی از فرق اول گویمت راست
  5. بخش ۳۳۰ - الفرق الثانیدگر بشنو بیان از فرق ثانی
  6. بخش ۳۳۱ - الفرقاننشان از علم تفصیل است فرقان
  7. بخش ۳۳۲ - فرق‌الجمعبفرق الجمع گرداری تدبر
  8. بخش ۳۳۳ - فرق الوصفز فرق الوصف بحرم کرده جوشی‌
همه‌ی بحرالحقایق ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.