پرش به محتوای اصلی
صفای اصفهانی صفای اصفهانی

رباعیات

شمارهٔ ۲

من بنده تو پادشاه پاینده بذات

ای ذات مقدس تو سلطان صفات

عدلی و جواد و قادر و قائل کل

یا همهمه اراده و علم و حیات

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴پای دل من بسته زنجیر تو باد
  2. شمارهٔ ۵درجان مقیدان جمال مطلق
  3. شمارهٔ ۶پوشیده ز حق نیست نه اکثر نه اقل
  4. شمارهٔ ۷پیدا شد و گفت بین رخ حق دیدم
  5. شمارهٔ ۸من دوش رخ صدق و صفا را دیدم
  6. شمارهٔ ۹باشد بکف عشق مهار دل من
  7. شمارهٔ ۱۰ای بنده طاعت تو مسرور از تو
  8. شمارهٔ ۱۱ای نور سما و جلوه طور از تو
همه‌ی رباعیات ←

صفای اصفهانی درباره‌ی صفای اصفهانی

محمدحسین صفای فریدنی معروف به صفای اصفهانی (زادهٔ ۱۲۶۹ هجری قمری در فریدن در غرب استان اصفهان، درگذشته به سال ۱۳۲۲ هجری قمری) از شاعران فارسی‌سرای ایران در قرن سیزدهم هجری می‌باشد. وی تحصیلات ابتدایی را در فریدن و اصفهان پشت سر گذاشت. سپس به همراه برادرش علی‌محمد متخلص به حکیم به تهران رفت و در تهران به تحصیل مشغول گش...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.