پرش به محتوای اصلی
صفای اصفهانی صفای اصفهانی

رباعیات

شمارهٔ ۷

پیدا شد و گفت بین رخ حق دیدم

حق را بدل خویش محقق دیدم

بی قید خودی در دل و در دیده ماست

دیدم دیدم بحق مطلق دیدم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۹باشد بکف عشق مهار دل من
  2. شمارهٔ ۱۰ای بنده طاعت تو مسرور از تو
  3. شمارهٔ ۱۱ای نور سما و جلوه طور از تو
  4. شمارهٔ ۱۲ای جان دلم جسم تویی روح تویی
  5. شمارهٔ ۱۳باریک میان و نغز و طناز و کشی
  6. شمارهٔ ۱۴ای چشم دل خواب نئی بیداری
  7. شمارهٔ ۱۵پرسی از من که مست یا هشیاری
همه‌ی رباعیات ←

صفای اصفهانی درباره‌ی صفای اصفهانی

محمدحسین صفای فریدنی معروف به صفای اصفهانی (زادهٔ ۱۲۶۹ هجری قمری در فریدن در غرب استان اصفهان، درگذشته به سال ۱۳۲۲ هجری قمری) از شاعران فارسی‌سرای ایران در قرن سیزدهم هجری می‌باشد. وی تحصیلات ابتدایی را در فریدن و اصفهان پشت سر گذاشت. سپس به همراه برادرش علی‌محمد متخلص به حکیم به تهران رفت و در تهران به تحصیل مشغول گش...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.