شمارهٔ ۸۷

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۸۹تا زهر غمت بود نخوردیم شکر
2. شمارهٔ ۹۰بی تو نفسی خوش نکشیدم هرگز
3. شمارهٔ ۹۱گویند که حق یار نمازی است و بس
4. شمارهٔ ۹۲گویند خدا ز روزه راضی است و بس
5. شمارهٔ ۹۳از خوان غمش حواله ای دارم بس
6. شمارهٔ ۹۴لعنت بر نفس ما و بر کردارش
7. شمارهٔ ۹۵آنان که به دعوا شده سادات مثال
8. شمارهٔ ۹۶گویند کسانی که جهان است خیال