فهرست اشعار
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۰۱ داغ آن دریانوردانم که چون زنجیر موج
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۰۲ شود جهان لب پرخندهای، اگر مردم
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۰۳ شدند جمع دل و زلف از آشنایی هم
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۰۴ فریب مهربانی خوردم از گردون، ندانستم
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۰۵ چون سرو گذشتم ز ثمر تا شوم آزاد
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۰۶ نیست ما را در وفاداری به مردم نسبتی
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۰۷ از چشم زخم تو به مبادا شکسته دل
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۰۸ بر حواس خویش، راه آرزوها بستهایم
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۰۹ با دست رعشه دار، چو شبنم درین چمن
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۱۰ باور که میکند، که درین بحر چون حباب
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۱۱ چون کمان و تیر، در وحشت سرای روزگار
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۱۲ ما نام خود ز صفحه دلها ستردهایم
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۱۳ ما توبه را به طاعت پیمانه بردهایم
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۱۴ خمها چو فیل مست سر خود گرفتهاند
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۱۵ از صبح پرده سوز، خدایا نگاه دار
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۱۶ کوچه گرد آستین چون اشک حسرت نیستیم
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۱۷ صلح از فلک به دیدهٔ بیدار کردهایم
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۱۸ زیبا و زشت در نظر ما یکی شده است
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۱۹ گل را به رو اگر نشناسیم عیب نیست
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۲۰ نومید نیستیم ز احسان نوبهار
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۲۱ نیست طول عمر را کیفیت عرض حیات
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۲۲ عمر اگر باشد، تماشای اثر خواهید کرد
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۲۳ کس زبان چشم خوبان را نمیداند چو ما
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۲۴ گرچه خاکیم پذیرای دل و جان شدهایم
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۲۵ نیست یک نقطهٔ بیکار درین صفحهٔ خاک
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۲۶ پرده بردار ز رخسار خود ای صبح امید
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۲۷ نیستیم از جلوهٔ باران رحمت ناامید
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۲۸ ما چو سرو از راستی دامن به بار افشاندهایم
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۲۹ نیست غیر از بحر، چون سیلاب، ما را منزلی
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۳۰ دست ماگیر ای سبک جولان، که چون نقش قدم
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۳۱ یوسف مصر وجودیم از عزیزیها، ولیک
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۳۲ هر تلخیی که قسمتِ ما کرده است چرخ
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۳۳ زین بیابان گرمتر از ما کسی نگذشته است
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۳۴ خواه در مصر غریبی، خواه در کنج وطن
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۳۵ حسرت ما را به عمر رفته، چون برگ خزان
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۳۶ چون میوه پخته گشت، گرانی برد ز باغ
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۳۷ نیفشانم چو یوسف تا ز دامن گرد تهمت را
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۳۸ بی عزیزان، مرگ پابرجاست عمر جاودان
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۳۹ یک جبهه گشاده ندیدیم در جهان
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۴۰ ماداغ توبه بر دل ساغر گذاشتیم
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۴۱ هر کسی تخمی به خاک افشاند و ما دیوانگان
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۴۲ بر دانهٔ ناپخته دویدیم چو آدم
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۴۳ نفسی چند که در غم گذراندن ستم است
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۴۴ ستم به خویش ز کوتاهی زبان کردیم
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۴۵ بنای خانه بدوشی بلند کردهٔ ماست
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۴۶ آستین بر هر چه افشاندیم، دست ما گرفت
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۴۷ ما سیه بختان تفاوت را قلم بر سر زدیم
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۴۸ نیست ممکن از پشیمانی کسی نقصان کند
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۴۹ خط به اوراق جهان، دیده و نادیده زدیم
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۵۰ هر دم از ماتم برگی نتوان آه کشید
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۵۱ حاصل ما ز عزیزان سفر کردهٔ خویش
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۵۲ دستش به چیدن سر ما کار تیغ کرد
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۵۳ کم نشد در سربلندی فیض ما چون آفتاب
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۵۴ آسودگی کنج قفس کرد تلافی
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۵۵ دست کوتاه ز دامان گل و پا در گل
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۵۶ داغ عشق تو ز اندازهٔ ما افزون است
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۵۷ از حادثه لرزند به خود قصر نشینان
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۵۸ در تلافی، میوهٔ شیرین به دامن میدهیم
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۵۹ دست کرم ز رشتهٔ تسبیح بردهایم
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۶۰ نه دین ما به جا و نه دنیای ما تمام
متن اشعار به نقل از گنجور.