صائب
تک‌بیت شمارهٔ ۲۰۹
در دیار عشق، کس را دل نمی‌سوزد به کس
از تب گرم است این‌جا شمع بالین خسته را
صائب
ادامه‌ی تک‌بیتهای برگزیده
- تک‌بیت شمارهٔ ۲۱۱زود گردد چهره‌ی بی‌شَرم، پامالِ نگاه
- تک‌بیت شمارهٔ ۲۱۲عالم از افسردگان یک چشم خواب آلود شد
- تک‌بیت شمارهٔ ۲۱۳شد ره خوابیده بیدار و همان آسوده‌اند
- تک‌بیت شمارهٔ ۲۱۴بپذیر عذر باده‌کشان را، که همچو موج
- تک‌بیت شمارهٔ ۲۱۵مَشمُر زِ عمرِ خود، نَفَسِ ناشمرده را
- تک‌بیت شمارهٔ ۲۱۶می‌کند بادِ مخالف، شورِ دریا را زیاد
- تک‌بیت شمارهٔ ۲۱۷ساحلی نیست به جز دامن صحرای عدم
- تک‌بیت شمارهٔ ۲۱۸گریه بسیار بود، نو به وجود آمده را
درباره‌ی صائب
ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.