تک‌بیت شمارهٔ ۲۱۱

ادامه‌ی تک‌بیتهای برگزیده

1. تک‌بیت شمارهٔ ۲۱۳شد ره خوابیده بیدار و همان آسوده‌اند
2. تک‌بیت شمارهٔ ۲۱۴بپذیر عذر باده‌کشان را، که همچو موج
3. تک‌بیت شمارهٔ ۲۱۵مَشمُر زِ عمرِ خود، نَفَسِ ناشمرده را
4. تک‌بیت شمارهٔ ۲۱۶می‌کند بادِ مخالف، شورِ دریا را زیاد
5. تک‌بیت شمارهٔ ۲۱۷ساحلی نیست به جز دامن صحرای عدم
6. تک‌بیت شمارهٔ ۲۱۸گریه بسیار بود، نو به وجود آمده را
7. تک‌بیت شمارهٔ ۲۱۹عیدست مرگ، دست به هستی فشانده را
8. تک‌بیت شمارهٔ ۲۲۰چند باشم زان رخ مستور، قانع با خیال ؟