پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

متفرقات

شمارهٔ ۷۸

بر سر گردون گل انجم سرشک ما زده است

باده گلرنگ ما گل بر سر مینا زده است

کیست مجنون تا بود در ناتوانی همچو من؟

سایه دامن مکرر تیشه ام بر پا زده است!

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۸۰گل ز تیغ غمزه‌اش در خاک و خون غلتیده است
  2. شمارهٔ ۸۱آنچه می دانیش روی به خون اندوده ای است
  3. شمارهٔ ۸۲عشق پنهانی خنک چون ناز حسن خانگی است
  4. شمارهٔ ۸۳هر که چشم رغبت از نظاره مرغوب بست
  5. شمارهٔ ۸۴چشم ما طرفی کز آن رخسار آتشناک بست
  6. شمارهٔ ۸۵بس که تند و تلخ و خشم آلود آن بدخو نشست
  7. شمارهٔ ۸۶بس که بر رویم غبار کلفت از هر سو نشست
  8. شمارهٔ ۸۷خوشدلی فرش است در هر جا شراب و ساز هست
همه‌ی متفرقات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.