صائب
شمارهٔ ۸۷
خوشدلی فرش است در هر جا شراب و ساز هست
غم نگردد گرد آن محفل که غم پرداز هست
در صدف گوهر جدا باشد ز آغوش صدف
وصل هجران است هر جا دورباش ناز هست
صائب
ادامه‌ی متفرقات
- شمارهٔ ۸۹(آتشین جانی چو من بر صفحه ایام نیست
- شمارهٔ ۹۰ذوقی از حرف محبت بی صفای سینه نیست
- شمارهٔ ۹۱تا خیال زلف او ره در دل دیوانه داشت
- شمارهٔ ۹۲در محبت کام نتوان بی دل خونخواره یافت
- شمارهٔ ۹۳پنجه غیرت دل پرویز را در هم شکست
- شمارهٔ ۹۴به این عنوان اگر قامت کشد سرو دلارایت
- شمارهٔ ۹۵هر کجا قامت دلدار به دعوی برخاست
- شمارهٔ ۹۶تار و پود فلک از ناله پیچیده ماست
درباره‌ی صائب
ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.