پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

متفرقات

شمارهٔ ۵۵۸

بیا ای عشق جان پای در گل را به راه افکن

ز آه سردی آتش در دلم چون صبحگاه افکن

رگ خواب است از افسردگی ها رشته اشکم

به هویی این گرانخوابان غفلت را به راه افکن

ندارد راهی از افتادگی نزدیکتر دولت

چو یوسف خویش را در منزل اول به چاه افکن

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۵۶۰به فکر از عقده افلاک نتوان کرد سر بیرون
  2. شمارهٔ ۵۶۱راز عشق از دل بی تاب نیاید بیرون
  3. شمارهٔ ۵۶۲نگه از چشم کبود تو چه خوش می آید
  4. شمارهٔ ۵۶۳ز عشق بی مژه تر نمی توان بودن
  5. شمارهٔ ۵۶۴خوش است چاشنی سود در زیان دیدن
  6. شمارهٔ ۵۶۵رویت که شست چهره به آتش نقاب ازو
  7. شمارهٔ ۵۶۶ای غنچه زر خرید گلستان بوی تو
  8. شمارهٔ ۵۶۷در مجلس شراب رخ شرمگین مجو
همه‌ی متفرقات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.