پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

متفرقات

شمارهٔ ۵۶۱

راز عشق از دل بی تاب نیاید بیرون

گل از آتش، شکر از آب نیاید بیرون

نگه از چشم کبود تو چه خوش می آید

یوسف از نیل به این آب نیاید بیرون

در چنین فصل بهاری که گل از سنگ دمید

زاهد از گوشه محراب نیاید بیرون

نیست از ورطه افلاک خلاصی ممکن

به شنا موج ز گرداب نیاید بیرون

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۵۶۳ز عشق بی مژه تر نمی توان بودن
  2. شمارهٔ ۵۶۴خوش است چاشنی سود در زیان دیدن
  3. شمارهٔ ۵۶۵رویت که شست چهره به آتش نقاب ازو
  4. شمارهٔ ۵۶۶ای غنچه زر خرید گلستان بوی تو
  5. شمارهٔ ۵۶۷در مجلس شراب رخ شرمگین مجو
  6. شمارهٔ ۵۶۸می بده ساقی که از فیض شراب صبحگاه
  7. شمارهٔ ۵۶۹چه شیرینی است با لبهای آن شیرین پسر یارب
  8. شمارهٔ ۵۷۰دستی که ریزشی نکند زیر خشت به
همه‌ی متفرقات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.