پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

متفرقات

شمارهٔ ۴۲۴

از بس ادب که یافت دل ما ادیب شد

بیمار ما ز رنج کشیدن طبیب شد

بی درد و داغ، فکر ترقی نمی کند

دل شد یتیم تا سخن من غریب شد

بعد از هزار شب که شب وصل داد روی

اوقات صرف پاس نگاه رقیب شد

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۴۲۶خالش بلای جان ز خط مشکبار شد
  2. شمارهٔ ۴۲۷بال و پر محیط ز موج آشکاره شد
  3. شمارهٔ ۴۲۸آثار عشق در دل چون سنگ من نماند
  4. شمارهٔ ۴۲۹گردنکشی مکن که ضعیفان به آه سرد
  5. شمارهٔ ۴۳۰مردم ز حد خویش برون پا نهاده‌اند
  6. شمارهٔ ۴۳۱روشندلان که آینه جان زدوده اند
  7. شمارهٔ ۴۳۲این ریش پروران که گرفتار شانه اند
  8. شمارهٔ ۴۳۳جوش سخن من بود از جذبه مردان
همه‌ی متفرقات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.