پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

متفرقات

شمارهٔ ۴۳۰

مردم ز حد خویش برون پا نهاده‌اند

راه هزار تفرقه بر خود گشاده‌اند

بسته است روزگار جهان را به کار گل

یکسر به فکر باغ و عمارت فتاده‌اند

خواهند عاقبت ز ندامت به سر زدن

دستی که ظالمان به تعدی گشاده‌اند

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۴۳۲این ریش پروران که گرفتار شانه اند
  2. شمارهٔ ۴۳۳جوش سخن من بود از جذبه مردان
  3. شمارهٔ ۴۳۴رخسار تو با خط سیه کار چه سازد؟
  4. شمارهٔ ۴۳۵می بی خبر از نرگس شهلای تو ریزد
  5. شمارهٔ ۴۳۶از دیده حیرت زده چون آب نریزد؟
  6. شمارهٔ ۴۳۷در دور خط آن سیم ذقن تلخ سخن شد
  7. شمارهٔ ۴۳۸لب تشنه تو، سوخته ای نیست نباشد
  8. شمارهٔ ۴۳۹توفیق، مرا رخت به منزل نرساند
همه‌ی متفرقات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.