صائب
شمارهٔ ۳۹
هر نگه صد کاسه خون می خورد
تا به مژگان می رساند خویش را
هر سر خاری که گل کرد از زمین
در رگ من می دواند نیش را
صائب
ادامه‌ی متفرقات
- شمارهٔ ۴۱لعل از کان بدخشان، گوهر از عمان طلب
- شمارهٔ ۴۲چنان ز ساده دلی ها رمیده ام ز کتاب
- شمارهٔ ۴۳گر ز روی خود براندازی نقاب
- شمارهٔ ۴۴گل رخسار او در عالم آب
- شمارهٔ ۴۵(ای لعل تو جان بخش ترا ز عیسی مشرب
- شمارهٔ ۴۶(حاجت از خاک مراد در میخانه طلب
- شمارهٔ ۴۷هر که از بی طاقتی نالید تمکینش سزاست
- شمارهٔ ۴۸سجده گاه بوسه من نقش پای او بس است
درباره‌ی صائب
ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.