پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

متفرقات

شمارهٔ ۳۴

قانع به جرعه نیست لب میگسار ما

میخانه را به آب رساند خمار ما

ای جلوه نسیم ترحم چه کوتهی است

در غنچه زنگ بست گل اعتبار ما

از نخل موم صد گل رنگین شکفت و ریخت

یک برگ سبز سر نزد از شاخسار ما

امشب که آمده است به کف سیب آن ذقن

خالی است جای شیشه می در کنار ما

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۳۶(مردانه ازین خرقه سالوس برون آ
  2. شمارهٔ ۳۷از نغمه عشاق چه ذوق اهل هوس را؟
  3. شمارهٔ ۳۸بلبل به ثنای تو گشوده است زبان را
  4. شمارهٔ ۳۹هر نگه صد کاسه خون می خورد
  5. شمارهٔ ۴۰چه غم از کشمکش ماست جهان گذران را؟
  6. شمارهٔ ۴۱لعل از کان بدخشان، گوهر از عمان طلب
  7. شمارهٔ ۴۲چنان ز ساده دلی ها رمیده ام ز کتاب
  8. شمارهٔ ۴۳گر ز روی خود براندازی نقاب
همه‌ی متفرقات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.