پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

متفرقات

شمارهٔ ۳۲۷

با رخت آینه خوش عیش تمامی دارد

شانه با هر شکن زلف تو دامی دارد

عمرها رفت ز وارستگی و می سوزم

تب واسوختگی طرفه دوامی دارد

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۳۲۹رهنوردی که مدارش به توکل گذرد
  2. شمارهٔ ۳۳۰داغم از خنده بیهوده خود، می ترسم
  3. شمارهٔ ۳۳۱قطع امید ازان زلف دوتا نتوان کرد
  4. شمارهٔ ۳۳۲برو ای غیر به ما داغ محبت مفروش
  5. شمارهٔ ۳۳۳هر که شبها ز سر زانوی خود بالین کرد
  6. شمارهٔ ۳۳۴هر کجا از خط سبز تو سخن می خیزد
  7. شمارهٔ ۳۳۵مرغ من در بغل بیضه هم آزاد نبود
  8. شمارهٔ ۳۳۶نکشم ناز بتی را که جفاجو نبود
همه‌ی متفرقات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.