پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

متفرقات

شمارهٔ ۲۴۷

رهروان چون بر میان دامان استغنا زنند

هر چه پیش آید به غیر از دوست، پشت پا زنند

با گناه ما چه سازد آتش دوزخ، مگر

روز محشر طاعت ما را به روی ما زنند

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۲۴۹یکه تازان جنون چون روی در هامون کنند
  2. شمارهٔ ۲۵۰چرخ در گردش بود تا دل به جای خود بود
  3. شمارهٔ ۲۵۱یاد ایامی که رویش را بهار شرم بود
  4. شمارهٔ ۲۵۲چشم من دایم سپند آتش رخساره بود
  5. شمارهٔ ۲۵۳شمع دل را روشنی در وقت خاموشی بود
  6. شمارهٔ ۲۵۴در جنون عقل از سر دیوانه بیرون می رود
  7. شمارهٔ ۲۵۵بی تو گر ساغر زنم خون در رگم نشتر شود
  8. شمارهٔ ۲۵۶دل سیاه ارباب غیرت را ز منت می‌شود
همه‌ی متفرقات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.