پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

متفرقات

شمارهٔ ۱۰۷

یک سر زلف تو در چین و یکی ماچین است

چشم بد دور ازان ملک که حدش این است

ترسم از دور به چشمش بخورند اهل نظر

بس که چون خواب بهاران لب او شیرین است

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۱۰۹اشک خالی کن دلهای غم اندوخته است
  2. شمارهٔ ۱۱۰راحت و محنت عالم به هم آمیخته است
  3. شمارهٔ ۱۱۱دل هر کس که مسلم ز علایق رسته است
  4. شمارهٔ ۱۱۲جوش سودا ز سرم عقل گرانبار گرفت
  5. شمارهٔ ۱۱۳دل به منت ز من آن یار جفاکیش گرفت
  6. شمارهٔ ۱۱۴(دلم ز سینه به آن زلف تابدار گریخت
  7. شمارهٔ ۱۱۵مرا گشایش خاطر ز دامگاه بلاست
  8. شمارهٔ ۱۱۶سیاه روی کتاب از ورق شماری ماست
همه‌ی متفرقات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.