پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

متفرقات

شمارهٔ ۱۰۳

تا به کام است فلک، خار گل پیرهن است

بخت تا سبز بود ساحت گلخن چمن است

یوسف از خواری اخوان سر کنعانش نیست

هر کجا بخت عزیزی دهد آنجا وطن است

جوی شیر از جگر سنگ بریدن سهل است

هر که بر پای هوس تیشه زند کوهکن است

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۱۰۵اشک از گرمی آه دل من گلگون است
  2. شمارهٔ ۱۰۶نامه لاله که داغ جگرش مضمون است
  3. شمارهٔ ۱۰۷یک سر زلف تو در چین و یکی ماچین است
  4. شمارهٔ ۱۰۸روزگاری است که پایم ز چمن کوتاه است
  5. شمارهٔ ۱۰۹اشک خالی کن دلهای غم اندوخته است
  6. شمارهٔ ۱۱۰راحت و محنت عالم به هم آمیخته است
  7. شمارهٔ ۱۱۱دل هر کس که مسلم ز علایق رسته است
  8. شمارهٔ ۱۱۲جوش سودا ز سرم عقل گرانبار گرفت
همه‌ی متفرقات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.