پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

مطالع

شمارهٔ ۵۹

کند هر جا پریشان باد زلف مشکبارش را

نقاب روی عنبر می کند خجلت بهارش را

ادامه‌ی مطالع

  1. شمارهٔ ۶۱به گلشن چون روی، بنما به گل چاک گریبان را
  2. شمارهٔ ۶۲نلرزد چون دل از دهشت چو برگ بیدپیران را؟
  3. شمارهٔ ۶۳به آسانی شود دل‌ها مسخر گوشه‌گیران را
  4. شمارهٔ ۶۴کشید آن سنگدل از دست من زلف پریشان را
  5. شمارهٔ ۶۵ز نقصان گهر باشد گران‌خیزی بزرگان را
  6. شمارهٔ ۶۶نشاط ظاهر از دل کی برد غم‌های پنهان را؟
  7. شمارهٔ ۶۷عدالت عمر جاویدان دهد فرمانروایان را
  8. شمارهٔ ۶۸مصیبت می‌کند بر دل گوارا زهر مردن را
همه‌ی مطالع ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.