پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

مطالع

شمارهٔ ۴

چون دریغ از دیده داری حسن ذات خویش را

از چه دادی عرض بر عالم صفات خویش را؟

ادامه‌ی مطالع

  1. شمارهٔ ۶گردون سنگدل نبود مرد جنگ ما
  2. شمارهٔ ۷زد غوطه بس که در تن خاکی روان ما
  3. شمارهٔ ۸تا چند نهد روی به رو آن کف پا را؟
  4. شمارهٔ ۹بگذار شود زیر و زبر جسم گران را
  5. شمارهٔ ۱۰بیدار کند بانگ نی افسرده دلان را
  6. شمارهٔ ۱۱کلید فتح بود از دل شکسته گدا را
  7. شمارهٔ ۱۲قرار نیست دمی چون شرار، خرده جان را
  8. شمارهٔ ۱۳زهی ز روزن داغ تو روشنایی دل‌ها
همه‌ی مطالع ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.