پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

مطالع

شمارهٔ ۱۷۲

در چمن روزگار فال شکفتن خطاست

اره نخل حیات خنده دندان نماست

ادامه‌ی مطالع

  1. شمارهٔ ۱۷۴عشق هر چند مجازی است خوش است
  2. شمارهٔ ۱۷۵حسن در دوستی یگانه خوش است
  3. شمارهٔ ۱۷۶خشکی زهد از دماغم ابرهای تر نبرد
  4. شمارهٔ ۱۷۷عالمی را لعل او مست از شراب ناب کرد
  5. شمارهٔ ۱۷۸از تراش آن خط مشکین جلوه زان رخسار کرد
  6. شمارهٔ ۱۷۹منع ما کی می توان از دستبوس امروز کرد؟
  7. شمارهٔ ۱۸۰از حیا نتوان به چشم او نگاه تیز کرد
  8. شمارهٔ ۱۸۱ذات حق را چون توان در این جهان ادراک کرد؟
همه‌ی مطالع ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.