پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۲۴۵

عارض او در نقاب از دیده گستاخ کیست؟

زیر ابر این آفتاب از دیده گستاخ کیست؟

شهسوار من ز شوخی چون نمی آید به چشم

آب در چشم رکاب از دیده گستاخ کیست؟

چون نظرها آب شد از روی آتشناک او

یارب آن رو در حجاب از دیده گستاخ کیست؟

شرم بلبل خار در چشم هوسناکان زده است

تلخی اشک گلاب از دیده گستاخ کیست؟

بر بیاض گردن او خال دیدم، سوختم

کاین نشان انتخاب از دیده گستاخ کیست؟

چشم شبنم حلقه بیرون در گردیده است

نرگس او نیمخواب از دیده گستاخ کیست؟

نیست صائب شکوه از آتش دل خرسند را

دود تلخ این کباب از دیده گستاخ کیست؟

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۱۲۴۷زلف شب عنبر فشان از نکهت گیسوی کیست؟
  2. غزل شمارهٔ ۱۲۴۸نیست چشمی کز فروغ روی او پر آب نیست
  3. غزل شمارهٔ ۱۲۴۹در حقیقت پرتو منت کم از سیلاب نیست
  4. غزل شمارهٔ ۱۲۵۰سنگ راهی شوق را چون چشم سنگین خواب نیست
  5. غزل شمارهٔ ۱۲۵۱عالم اسباب غیر از پرده های خواب نیست
  6. غزل شمارهٔ ۱۲۵۲عشق خالص را تلاش دیدن محبوب نیست
  7. غزل شمارهٔ ۱۲۵۳خط سبز از صفحه عارض ستردن خوب نیست
  8. غزل شمارهٔ ۱۲۵۴لاله ای جز داغ در صحرای امکان نیست نیست
همه‌ی غزلیات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.