پرش به محتوای اصلی
ادیب صابر ادیب صابر

قطعات

شمارهٔ ۱۶

ز صد هزار محمد که در جهان آید

یکی به منزلت و جاه مصطفی نشود

اگر که عرصه عالم پر از علی گردد

یکی به علم و شجاعت چو مرتضی نشود

جهان اگر چه ز موسی و چوب خالی نیست

یکی کلیم نگردد یکی عصا نشود

سخن بلند و گرانمایه از ثنای تو شد

سخن بلند و گرانمایه بی سخا نشود

محل نعمت تو گر به همت تو رسد

کسی به محنت افلاس مبتلا نشود

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۸فلک همی نکند در جفای من تقصیر
  2. شمارهٔ ۱۹زمن به قهر جدا کرد روزگار سه چیز
  3. شمارهٔ ۲۰به قمر فروغ بخشد رخ همچو گلستانش
  4. شمارهٔ ۲۱شگفت نیست چو با تیغ در مصاف آید
  5. شمارهٔ ۲۲خداوندا زدوران زمانه
  6. شمارهٔ ۲۳ثنا به نام تو رغبت همی کند همه وقت
  7. شمارهٔ ۲۴نه وعده و نه پیام و نه نامه و نه رسول
  8. شمارهٔ ۲۵حسامش را لقب داده ست نصرت
همه‌ی قطعات ←

ادیب صابر درباره‌ی ادیب صابر

شرف‌الادباء شهاب‌الدین ادیب صابر بن ‌اسماعیل ترمذی (کشته شده به سال ۵۴۶ هجری قمری) از شعرای عهد سلجوقی و خوارزمشاهی بود. اصل وی از ترمذ بود و شاعری او هم در آن شهر شروع شد. ولی بعدها در نواحی دیگر مانند مرو، بلخ و خوارزم روزگار گذرانید و به مدّاحی سنجر پرداخت. سنجر او را به رسالت نزد اتسز خوارزمشاه فرستاد. او چندی د...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.