پرش به محتوای اصلی
ادیب صابر ادیب صابر

قطعات

شمارهٔ ۱۲

شعر است و بس که خواندن او نام مرد را

مشهور شهر و شهره خلق جهان کند

روزی هزار بار سر زلف بشکند

ترسم به عهد و دوستی من همان کند

دایم همی کنم لب شیرینش را صفت

آخر به بوسه ای دل من شادمان کند

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۴سخنوران که تو را درسخا سحاب نهند
  2. شمارهٔ ۱۵گر مرا سودای عشق آن دهن کمتر شود
  3. شمارهٔ ۱۶ز صد هزار محمد که در جهان آید
  4. شمارهٔ ۱۷به هیچ وقتی اگر نام کهتران شمری
  5. شمارهٔ ۱۸فلک همی نکند در جفای من تقصیر
  6. شمارهٔ ۱۹زمن به قهر جدا کرد روزگار سه چیز
  7. شمارهٔ ۲۰به قمر فروغ بخشد رخ همچو گلستانش
  8. شمارهٔ ۲۱شگفت نیست چو با تیغ در مصاف آید
همه‌ی قطعات ←

ادیب صابر درباره‌ی ادیب صابر

شرف‌الادباء شهاب‌الدین ادیب صابر بن ‌اسماعیل ترمذی (کشته شده به سال ۵۴۶ هجری قمری) از شعرای عهد سلجوقی و خوارزمشاهی بود. اصل وی از ترمذ بود و شاعری او هم در آن شهر شروع شد. ولی بعدها در نواحی دیگر مانند مرو، بلخ و خوارزم روزگار گذرانید و به مدّاحی سنجر پرداخت. سنجر او را به رسالت نزد اتسز خوارزمشاه فرستاد. او چندی د...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.