پرش به محتوای اصلی
ادیب صابر ادیب صابر

غزلیات

شمارهٔ ۲۰

دلم بی روی تو خرم نباشد

چو دلبر نیست دل بی غم نباشد

اسیرم عشق را، غمگین ازآنم

اسیر عشق را غم کم نباشد

به بوسی مرهمی نه بر دل من

شفای خسته جز مرهم نباشد

مراگویی که دل در عشق خوش دار

خوشی و عاشقی با هم نباشد

گه از تو شاد باشم گاه غمگین

جهان بی سور و بی ماتم نباشد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۲با من دلت آشنا نمی گردد
  2. شمارهٔ ۲۳ای از بنفشه زلف تو پر پیچ و تاب تر
  3. شمارهٔ ۲۴هر گه که گل لعل بخندد به چمن بر
  4. شمارهٔ ۲۵ای دو لب تو ز شهد خوشتر
  5. شمارهٔ ۲۶همه مقصود ما شد راست امروز
  6. شمارهٔ ۲۷آورد به ما بلبل عاشق خبر گل
  7. شمارهٔ ۲۸رونق گرفت کار می از روزگار گل
  8. شمارهٔ ۲۹بلبل گشاده کرد زبان بر ثنای گل
همه‌ی غزلیات ←

ادیب صابر درباره‌ی ادیب صابر

شرف‌الادباء شهاب‌الدین ادیب صابر بن ‌اسماعیل ترمذی (کشته شده به سال ۵۴۶ هجری قمری) از شعرای عهد سلجوقی و خوارزمشاهی بود. اصل وی از ترمذ بود و شاعری او هم در آن شهر شروع شد. ولی بعدها در نواحی دیگر مانند مرو، بلخ و خوارزم روزگار گذرانید و به مدّاحی سنجر پرداخت. سنجر او را به رسالت نزد اتسز خوارزمشاه فرستاد. او چندی د...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.