سعدی
شمارهٔ ۷۴
نقاب از بهر آن باشد که بربندند روی زشت
تو زیبایی بنام ایزد چرا باید که بربندی
سعدی
ادامه‌ی مفردات
- شمارهٔ ۷۶ای گرگ نگفتمت که روزی
- شمارهٔ ۷۷کدام قوت و مردانگی و برنایی
- شمارهٔ ۷۸خدا را در فراخی خوان و در عیش و تن آسانی
- شمارهٔ ۷۹گهی کاندر بلا مانی، (ز جان و دل) خدا خوانی
- شمارهٔ ۸۰می‌میرم و همچنان نظر بر چپ و راست
- شمارهٔ ۸۱از روی نکو صبر نمی‌شاید کرد
- شمارهٔ ۸۲می‌شنیدم به حسن چون قمری
- شمارهٔ ۸۳و رب غلام صائم بطنه خلا
درباره‌ی سعدی
مشرف‌الدین مصلح بن عبدالله شیرازی شاعر و نویسندهٔ بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. اهل ادب به وی لقب «استادِ سخن»، «پادشاهِ سخن»، «شیخِ اجل» و حتی به طور مطلق، «استاد» داده‌اند. تخلص او «سعدی» است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. او احتمالاً بین سال‌های ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.