سعدی
شمارهٔ ۷۷
کدام قوت و مردانگی و برنایی
که خشم‌گیری و با نفس خویش برنایی
سعدی
ادامه‌ی مفردات
- شمارهٔ ۷۹گهی کاندر بلا مانی، (ز جان و دل) خدا خوانی
- شمارهٔ ۸۰می‌میرم و همچنان نظر بر چپ و راست
- شمارهٔ ۸۱از روی نکو صبر نمی‌شاید کرد
- شمارهٔ ۸۲می‌شنیدم به حسن چون قمری
- شمارهٔ ۸۳و رب غلام صائم بطنه خلا
- شمارهٔ ۸۴علیک سلام الله ما لاح کوکب
- شمارهٔ ۸۵و کل بلیغ بالغ السعی فی دمی
- شمارهٔ ۸۶دع الجواری فی الدماء ماخرة
درباره‌ی سعدی
مشرف‌الدین مصلح بن عبدالله شیرازی شاعر و نویسندهٔ بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. اهل ادب به وی لقب «استادِ سخن»، «پادشاهِ سخن»، «شیخِ اجل» و حتی به طور مطلق، «استاد» داده‌اند. تخلص او «سعدی» است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. او احتمالاً بین سال‌های ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.