پرش به محتوای اصلی
سعدی سعدی

قطعات

شمارهٔ ۱۳۴

خداوند کشور خطا می‌کند

شب و روز ضایع به خمر و خمار

جهانبانی و تخت کیخسروی

مقامی بزرگست کوچک مدار

که گر پای طفلی برآید به سنگ

خدای از تو پرسد به روز شمار

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۳۶فریاد پیرزن که برآید ز سوز دل
  2. شمارهٔ ۱۳۷نگین ختم رسالت پیمبر عربی
  3. شمارهٔ ۱۳۸هاونا گفتم از چه می‌نالی
  4. شمارهٔ ۱۳۹هر که خیری کرد و موقوفی گذاشت
  5. شمارهٔ ۱۴۰هر که مشهور شد به بی‌ادبی
  6. شمارهٔ ۱۴۱گر بشنوی نصیحت مردان به گوش دل
  7. شمارهٔ ۱۴۲دل منه بر جهان که دور بقا
  8. شمارهٔ ۱۴۳جزای نیک و بد خلق با خدای انداز
همه‌ی قطعات ←

سعدی درباره‌ی سعدی

مشرف‌الدین مصلح بن عبدالله شیرازی شاعر و نویسندهٔ بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. اهل ادب به وی لقب «استادِ سخن»، «پادشاهِ سخن»، «شیخِ اجل» و حتی به طور مطلق، «استاد» داده‌اند. تخلص او «سعدی» است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. او احتمالاً بین سال‌های ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.