پرش به محتوای اصلی
امیر پازواری امیر پازواری

دوبیتی‌ها

شمارهٔ ۲۳۸

هر جا که دلْ آشوبه وُ دادْرَس ْ (دست‌رس) نییهْ

مه ونگْوُ فریادْ ره کَسْ فریادْرَسْ نییه

هر چَنْ که تنهْ چاچی کَمون لَسْ نییه

مه دلْ ره هزارْ تیرْ بَزویی، وَسْ نییه؟

ادامه‌ی دوبیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۲۴۰امیر گنه: یار دارمه که پری‌ذاته
  2. شمارهٔ ۲۴۱ته زلفْ ره خدا حَبْل المَتینْ بساته
  3. شمارهٔ ۲۴۲ته صورتْ ره یکتا لَیْلِ سو بساته
  4. شمارهٔ ۲۴۳ته زلفْ ره خدا لامْ اَلفْ لا بساته
  5. شمارهٔ ۲۴۴کمینْ شُوئه که جَورْ نَکشیمْ اما ته؟
  6. شمارهٔ ۲۴۵هر گاه که بُناگوش بَکشی کَمُون ته
  7. شمارهٔ ۲۴۶زلْفِ گلمْ که حَبَلُ الْمَتینِ یٰاره
  8. شمارهٔ ۲۴۷امیر گنه: بَسُوتمهْ چه سُوته دٰارهْ
همه‌ی دوبیتی‌ها ←

امیر پازواری درباره‌ی امیر پازواری

امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریا‌ض‌العارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخ‌العجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.