پرش به محتوای اصلی
امیر پازواری امیر پازواری

دوبیتی‌ها

شمارهٔ ۲۳۱

تعریفْ کمّه چَنْ چیزره چنون خجیره

بادْمِ چش و چاچی کَمُونْ خجیره

اُویِ زمزم، چاهِ زنخدون خجیره

یارْ داره کسی، بو قدردونْ خجیره

ادامه‌ی دوبیتی‌ها

  1. شمارهٔ ۲۳۳سلومْ هدامه شه دُوستِ پری‌روره
  2. شمارهٔ ۲۳۴قروُون شاهِ دُلدُلْ سوار که زَرّین طوره
  3. شمارهٔ ۲۳۵مَرْدمْ گَشتِ لارْ شُوئنْ (شونن) منْ لارْ بمُوره
  4. شمارهٔ ۲۳۶امیر گنه: دوستْ دارمه یکی چه حوره
  5. شمارهٔ ۲۳۷منهْ دلْ‌ره تو دارْنی که یادتْ نییهْ
  6. شمارهٔ ۲۳۸هر جا که دلْ آشوبه وُ دادْرَس ْ (دست‌رس) نییهْ
  7. شمارهٔ ۲۳۹امیر گنه: یارْ دارمه که پری ذاته
  8. شمارهٔ ۲۴۰امیر گنه: یار دارمه که پری‌ذاته
همه‌ی دوبیتی‌ها ←

امیر پازواری درباره‌ی امیر پازواری

امیر پازواری متخلص به امیر شاعر معاصر شاه عباس صفوی است که اشعارش همگی به زبان طبری یا لهجهٔ مازندرانی سروده شده است. وی که به گفتهٔ رضا قلی خان هدایت در تذکرهٔ ریا‌ض‌العارفین به امیر مازندرانی و نزد اعراب به شیخ‌العجم معروف است زادهٔ منطقهٔ پازوار در حومهٔ بابل مازندران امروزی است. بنا به گزارش دانشنامهٔ ایرانیکا امیر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.