پرش به محتوای اصلی
اوحدی مراغه‌ای اوحدی مراغه‌ای

فی لسان الاصفهانیه

شمارهٔ ۳

هردم ای دل بکمند غم یاری در کو

دینه ویبو و بسوادی نگاری در کو

پر کر تو دل م کرد زنه ساده دلیر

این ونینه و ترش کن که بکاری در کو

پند گیر و دلم انبار لفتن زتن ار

مرد عاقل بنبوتا که بکاری در کو

مای شوخ ندارن ارد بخاره و خود

محنتی بو که پیاده بسواری در کو

نپسندد سر زلفش که کرو دل‌ها صید

گرنه هر لحظه بان دام هزاری در کو

ارجه رس کرشه لشین دل و کوشم در هو

مکر ابروش و امن کوشه و ذاری در کو

اوحدی رنج بکر برت اگرت کامی کو

عاشقی سعی بکر بو که شکاری در کو

گر دلت میل بان دیم کرو کردش کرت

بو که ایرو و غلط بربکناری در کو

ادامه‌ی فی لسان الاصفهانیه

  1. شمارهٔ ۵ - قطعهسوی دو نان برِ دونان چرا کنم خدمت؟
همه‌ی فی لسان الاصفهانیه ←

اوحدی مراغه‌ای درباره‌ی اوحدی مراغه‌ای

رکن‌الدین اوحدی اصفهانی مراغه‌ای (۶۷۳– ۷۳۸ قمری) عارف و شاعر پارسی‌گوی ایران در قرن هشتم هجری است. وی در مراغه به دنیا آمد و در همین شهر نیز چشم از جهان فروبست و به خاک سپرده شد.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.