پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی رباعیات الحاقی

  1. شمارهٔ ۴۴کامل صفتی راه فنا می پیمود
  2. شمارهٔ ۴۵روی تو که مَه را زخود افزون ننهد
  3. شمارهٔ ۴۶من بندهٔ آنم که دلی برباید
  4. شمارهٔ ۴۷از رنگ رخش گل به فغان می آید
  5. شمارهٔ ۴۸گلبرگ ز روی چو مهت شاید چید
  6. شمارهٔ ۴۹آن شاه که او ملک تواند بخشید
  7. شمارهٔ ۵۰بگذار که تا زلف تو گیرم یک بار
  8. شمارهٔ ۵۱زنهار در آن دو چشم مخمور نگر
همه‌ی رباعیات الحاقی ←

اوحدالدین کرمانی درباره‌ی اوحدالدین کرمانی

وحدالدین حامد بن ابی الفخر معروف به اوحد کرمانی (زادهٔ ۵۶۱ هجری قمری در بردسیر (جواشیر) کرمان – درگذشتهٔ ۳ شعبان ۶۳۵ هجری قمری در بغداد) از صوفیان و رباعی‌گویان مشهور ایران در سده‌های ششم و هفتم هجری است. او در جوانی به بغداد رفت و در آنجا تحصیل کرد و سپس به حلقه مریدان شیخ شمس‌الدین سجاسی (زنده در ۶۰۶ ق) پیوست و از ا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.