پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی الباب التاسع: فی السفر و الوداع

  1. شمارهٔ ۲۱مدهوش تو را ترانه ای بس باشد
  2. شمارهٔ ۲۲فریاد که آن سرو چمن می خسبد
  3. شمارهٔ ۲۳گر نیست دلت شاد به تقصیر و قصور
  4. شمارهٔ ۲۴یکچند فلک به کام ما گردان بود
  5. شمارهٔ ۲۵افسوس که خلق سخت کوته نظرند
  6. شمارهٔ ۲۶ما اطیب عیشی معه لولایی
  7. شمارهٔ ۲۷جانا غم تو زهر چه گویی بتر است
  8. شمارهٔ ۲۸دل در سر عهد استوار خویش است
همه‌ی الباب التاسع: فی السفر و الوداع ←

اوحدالدین کرمانی درباره‌ی اوحدالدین کرمانی

وحدالدین حامد بن ابی الفخر معروف به اوحد کرمانی (زادهٔ ۵۶۱ هجری قمری در بردسیر (جواشیر) کرمان – درگذشتهٔ ۳ شعبان ۶۳۵ هجری قمری در بغداد) از صوفیان و رباعی‌گویان مشهور ایران در سده‌های ششم و هفتم هجری است. او در جوانی به بغداد رفت و در آنجا تحصیل کرد و سپس به حلقه مریدان شیخ شمس‌الدین سجاسی (زنده در ۶۰۶ ق) پیوست و از ا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.