شمارهٔ ۱۱۹

ادامه‌ی الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات

1. شمارهٔ ۱۲۱صد بار بگفتم این دل سوخته را
2. شمارهٔ ۱۲۲من پیرو طبعم این ضلالت زآن است
3. شمارهٔ ۱۲۳در باغ وجودم چو گیاهی بنماند
4. شمارهٔ ۱۲۴گفتم به گه کار به کار آید یار
5. شمارهٔ ۱۲۵ای دل چه نشسته ای درین ویرانه
6. شمارهٔ ۱۲۶افسوس که عمر رفت بر بیهوده
7. شمارهٔ ۱۲۷دل از پی آب و نان در آتش نبود
8. شمارهٔ ۱۲۸هر پیر که دل به عشرت و لهو سپرد