پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات

  1. شمارهٔ ۱۲۳در باغ وجودم چو گیاهی بنماند
  2. شمارهٔ ۱۲۴گفتم به گه کار به کار آید یار
  3. شمارهٔ ۱۲۵ای دل چه نشسته ای درین ویرانه
  4. شمارهٔ ۱۲۶افسوس که عمر رفت بر بیهوده
  5. شمارهٔ ۱۲۷دل از پی آب و نان در آتش نبود
  6. شمارهٔ ۱۲۸هر پیر که دل به عشرت و لهو سپرد
همه‌ی الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات ←

اوحدالدین کرمانی درباره‌ی اوحدالدین کرمانی

وحدالدین حامد بن ابی الفخر معروف به اوحد کرمانی (زادهٔ ۵۶۱ هجری قمری در بردسیر (جواشیر) کرمان – درگذشتهٔ ۳ شعبان ۶۳۵ هجری قمری در بغداد) از صوفیان و رباعی‌گویان مشهور ایران در سده‌های ششم و هفتم هجری است. او در جوانی به بغداد رفت و در آنجا تحصیل کرد و سپس به حلقه مریدان شیخ شمس‌الدین سجاسی (زنده در ۶۰۶ ق) پیوست و از ا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.