فهرست اشعار
- شمارهٔ ۲۴۱ در دست تکلّف چو اسیری ای دل
- شمارهٔ ۲۴۲ زنهار دلا بکوش اگر باخبری
- شمارهٔ ۲۴۳ امروز درین زمانه بی یاری به
- شمارهٔ ۲۴۴ شمع دل من روی چو شمع تو بس است
- شمارهٔ ۲۴۵ گر زانک بر کس نروم روزی چند
- شمارهٔ ۲۴۶ بی روی توَم زخویشتن دل بگرفت
- شمارهٔ ۲۴۷ یکباره زعقل و خردم دل بگرفت
- شمارهٔ ۲۴۸ آنها که درین راه فلاحی باشند
- شمارهٔ ۲۴۹ این آزادی هزار جان بیش ارزد
- شمارهٔ ۲۵۰ ای دل تو طربناک نئی حیران باش
- شمارهٔ ۲۵۱ ای دل پس زنجیر چو دیوانه نشین
- شمارهٔ ۲۵۲ آن یار که در سینه جنون دارم ازو
- شمارهٔ ۲۵۳ هان تا دم دهر در جوالت نکند
- شمارهٔ ۲۵۴ جز بادهٔ نیستی دلا نوش مکن
- شمارهٔ ۲۵۵ عمری به مراد خود رسیدی، بس کن
- شمارهٔ ۲۵۶ ای پیر به طبع تیز گامی تو هنوز
- شمارهٔ ۲۵۷ تا چند می و سماع و ساقی طلبی
- شمارهٔ ۲۵۸ تو آمده ای به پادشاهی کردن
- شمارهٔ ۲۵۹ شرمت بادا ازین تباهی کردن
- شمارهٔ ۲۶۰ دنیا گذران است به هر بیش و کمی
- شمارهٔ ۲۶۱ گر می خواهی که سرّ اوحی بینی
- شمارهٔ ۲۶۲ سرمایهٔ عمر ابن آدم نفسی است
- شمارهٔ ۲۶۳ تا در نرسد وعده هر کار که هست
- شمارهٔ ۲۶۴ چون هستی تو به نیستی آلوده است
- شمارهٔ ۲۶۵ ره رو همه در حمایت صدق خود است
- شمارهٔ ۲۶۶ زین سان که تو را بی خودی و بی خبری است
- شمارهٔ ۲۶۷ ای گل چو زغنچه نوبهارت کردند
- شمارهٔ ۲۶۸ ای دل اگرت زنفس معزول کنند
- شمارهٔ ۲۶۹ ای دل عمری گذاشتی در پندار
- شمارهٔ ۲۷۰ جان در تن تو نفس شماری بیش است
- شمارهٔ ۲۷۱ ای خواجه اگر تو را سعادت خویش است
- شمارهٔ ۲۷۲ ای اطلس دعوی تو را معنی بُرد
- شمارهٔ ۲۷۳ هان تا تو ببندی به مراعاتش پشت
- شمارهٔ ۲۷۴ آن نیست جهان و جان که پنداشته‌ای
- شمارهٔ ۲۷۵ گر زانک تو صاحبدل و صاحبنظری
- شمارهٔ ۲۷۶ ای دل زشراب جهل مستی تاکی
- شمارهٔ ۲۷۷ ای دل چو شمار کارها خواهد بود
- شمارهٔ ۲۷۸ ای دل تو بدین حال چرایی خشنود
- شمارهٔ ۲۷۹ از سود و زیان خود به در نتوان بود
- شمارهٔ ۲۸۰ گر عمر بود تو را فزون از پانصد
- شمارهٔ ۲۸۱ زین سان که مراست از تو در سینه سرور
- شمارهٔ ۲۸۲ ای دل نفس تو می شمارند آخر
- شمارهٔ ۲۸۳ آگاه بزی ای دل و آگاه بمیر
- شمارهٔ ۲۸۴ ای دل مطلب رخ جهان آرایش
- شمارهٔ ۲۸۵ اندر همه عمر من شبی وقت نماز
- شمارهٔ ۲۸۶ با آنچ گسستنی است در پیوستی
- شمارهٔ ۲۸۷ هر چیز که او گفت چنان است همه
- شمارهٔ ۲۸۸ زنهار مگو که رهروان نیز نیند
- شمارهٔ ۲۸۹ تا نان حرام و آب یک روزهٔ ما
- شمارهٔ ۲۹۰ هر لقمه که آلوده بود قی به از آن
متن اشعار به نقل از گنجور.