پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة

  1. شمارهٔ ۱۵۸ - الرّضا و التّسلیمایّام دلم گرچه به غم می گذرد
  2. شمارهٔ ۱۵۹ - الرّضا و التّسلیمتا من باشم زپیش رویت نشوم
  3. شمارهٔ ۱۶۰ - الرّضا و التّسلیمگر یار جفا کند پسندیدهٔ ماست
  4. شمارهٔ ۱۶۱ - الرّضا و التّسلیمگر واقفی ای مرد به هر اسراری
  5. شمارهٔ ۱۶۲ - الرّضا و التّسلیمدر دیدن روی یار اگر چشم شوی
  6. شمارهٔ ۱۶۳ - الرّضا و التّسلیمتا برد به غارت غمت از من دل و دین
  7. شمارهٔ ۱۶۴ - الرّضا و التّسلیمای دل طلب یار به مشتاقی کن
  8. شمارهٔ ۱۶۵ - الرّضا و التّسلیمهر جان که شنیده است ندای غم تو
همه‌ی الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة ←

اوحدالدین کرمانی درباره‌ی اوحدالدین کرمانی

وحدالدین حامد بن ابی الفخر معروف به اوحد کرمانی (زادهٔ ۵۶۱ هجری قمری در بردسیر (جواشیر) کرمان – درگذشتهٔ ۳ شعبان ۶۳۵ هجری قمری در بغداد) از صوفیان و رباعی‌گویان مشهور ایران در سده‌های ششم و هفتم هجری است. او در جوانی به بغداد رفت و در آنجا تحصیل کرد و سپس به حلقه مریدان شیخ شمس‌الدین سجاسی (زنده در ۶۰۶ ق) پیوست و از ا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.