پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة

  1. شمارهٔ ۱۶۵ - الرّضا و التّسلیمهر جان که شنیده است ندای غم تو
  2. شمارهٔ ۱۶۶ - الرّضا و التّسلیمتو زنده نئی مگر به جان غم او
  3. شمارهٔ ۱۶۷ - الرّضا و التّسلیممن خاک تو در چشم خرد می‌آرم
  4. شمارهٔ ۱۶۸ - الرّضا و التّسلیمچون کار به جدّ و جهد ما برناید
  5. شمارهٔ ۱۶۹ - الرّضا و التّسلیمدر راه طلب عُجب خطایی است بزرگ
  6. شمارهٔ ۱۷۰ - الرّضا و التّسلیمتا هست نشان گفت و گویی با تو
  7. شمارهٔ ۱۷۱ - الرّضا و التّسلیمتسلیم و رضا به زشت کیشان ندهند
  8. شمارهٔ ۱۷۲ - الرّضا و التّسلیمبا دادهٔ حق اگر تو راضی باشی
همه‌ی الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة ←

اوحدالدین کرمانی درباره‌ی اوحدالدین کرمانی

وحدالدین حامد بن ابی الفخر معروف به اوحد کرمانی (زادهٔ ۵۶۱ هجری قمری در بردسیر (جواشیر) کرمان – درگذشتهٔ ۳ شعبان ۶۳۵ هجری قمری در بغداد) از صوفیان و رباعی‌گویان مشهور ایران در سده‌های ششم و هفتم هجری است. او در جوانی به بغداد رفت و در آنجا تحصیل کرد و سپس به حلقه مریدان شیخ شمس‌الدین سجاسی (زنده در ۶۰۶ ق) پیوست و از ا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.